Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

Χάνια - Αηδονάκι (κυκλική)

Ο Όλυμπος από το Αηδονάκι
Απόσταση: 8,2 χλμ.
Χρόνος: 3,5 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 3 ώρες)
Υψόμετρο: από 1200 μ. σε 1537 μ.
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 372 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια σε άσπρο φόντο ή απλά
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

           Αυτή η κυκλική διαδρομή χρησιμοποιεί δυο τμήματα μονοπατιού που δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες του αγώνα ορεινού τρεξίματος UTP.  Ένα άλλο κομμάτι μονοπατιού αμέσως πριν την κορυφή χρειάζεται αυξημένη προσοχή, γιατί χρησιμοποιείται ως πίστα ποδηλάτων downhill και είναι πιθανό να εμφανιστούν ξαφνικά μπροστά μας ποδηλάτες που το κατεβαίνουν με ταχύτητα.
          Όλη η διαδρομή γίνεται μέσα σε πυκνό δάσος οξιάς.
         Η αρχή της πορείας είναι στο πάρκινγκ του πρώην ξενοδοχείου ''Πηλέας'', λίγα μέτρα πάνω από τον κύριο δρόμο των Χανίων. Μπροστά μας κοιτώντας προς βορράν  βλέπουμε δύο παράλληλους χωματόδρομους και ξεκινούμε να βαδίζουμε στον αριστερό, που πάει προς το Γαλανόρεμα (από αυτόν θα επιστρέψουμε στο τέλος). Αμέσως όμως τον αφήνουμε προς τα αριστερά, βλέποντας μπροστά μας το γήπεδο ποδοσφαίρου, και αμέσως βρίσκουμε δεξιά ανηφορικά το μονοπάτι, που έχει κόκκινα σημάδια σε άσπρο φόντο. Aυτή είναι η χαρακτηριστική σήμανση του UTP, ενός αγώνα ορεινού τρεξίματος 80 χιλιομέτρων που γίνεται στο Πήλιο.
             Ακολουθούμε το στενό και κάπως δύσβατο μονοπάτι, τραβερσάροντας την πλαγιά μέσα σε πυκνό δάσος οξιάς και βγαίνουμε τελικά σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο πάνω σε στροφή του. Ο δρόμος αυτός πηγαίνει προς Πλιασίδι-Αηδονάκι και προς τις εγκαταστάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας στον Πουριανό Σταυρό. Μετά από εξακόσια μέτρα ανηφορικά στην άσφαλτο, την αφήνουμε προς τα δεξιά και βαδίζουμε σε ευθύ ανηφορικό χωματόδρομο. Στην πορεία μας τώρα βλέπουμε απλά κόκκινα σημάδια. Από το τέρμα του δρόμου κάνουμε αριστερά επάνω σε έντονα ανηφορικό μονοπάτι, που χρησιμοποιείται σαν πίστα ποδηλάτων downhill και έχει και κάποιες ξύλινες κατασκευές για άλματα. Εδώ χρειάζεται αυξημένη προσοχή και εγρήγορση, για να αντιληφθούμε ποδηλάτες που ενδεχομένως να κατεβαίνουν με ταχύτητα, ώστε να παραμερίσουμε εγκαίρως για να μην υπάρξει κάποιο ατύχημα.
Στο Αηδονάκι
            Το μονοπάτι ανηφορίζοντας συνεχώς μας φέρνει στην κορυφή Αηδονάκι, σε υψόμετρο 1537 μέτρα. Στην κορυφή δεσπόζει ο πύργος του ΟΤΕ και υπάρχουν διάφορες κεραίες τηλεπικοινωνίας. Κοντά μας προς τα δυτικά έχουμε την κορυφή Πλιασίδι (1547 μ.) και δίπλα της βορινά τη Ράχη Γύφτου (1340 μ.) και την λίγο ψηλότερη Κόκκινη Ράχη. Κοιτώντας προς βορράν έχουμε το Κοτρώνι (1550 μ.), πίσω του τον Πουριανό Σταυρό (1624 μ., η ψηλότερη κορυφή του Πηλίου) με τα στρατιωτικά ραντάρ και στο βάθος ο Όλυμπος στέκει επιβλητικός.
Κατεβαίνοντας στο χιονισμένο μονοπάτι
          Αρχίζοντας τώρα να επιστρέφουμε προς τα πίσω από το ίδιο, μετά από πενήντα μέτρα έχουμε  μονοπάτι με τα γνώριμα κόκκινα σημάδια σε άσπρο φόντο να φεύγει αριστερά και το ακολουθούμε, κατηφορίζοντας αρκετά απότομα με κατεύθυνση βόρεια-βορειοδυτική. Εν τέλει φθάνουμε κάτω στο Γαλανόρεμα. Η αρχή του ρέματος αυτού βρίσκεται ανάμεσα Πλιασίδι και Αηδονάκι και η εκβολή του στο Χορευτό.
Γαλανόρεμα
        Εδώ τερματίζει ένας δασικός δρόμος, τον οποίον πλέον ακολουθούμε συνεχώς και ο οποίος μετά από περίπου τρία χιλιόμετρα μας φέρνει ομαλά πίσω στο πάρκινγκ του Πηλέα, απ` όπου άρχισε η πορεία μας.

Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2018

Άνω Λεχώνια-Παλιόκαστρο-Άγιος Βλάσιος (Καραμπάσι)

Παλιόκαστρο
Απόσταση: 3,4 χλμ.
Χρόνος: 1.15'
Υψόμετρο: από 85 μ. (διασταύρωση Άνω Λεχωνίων) σε 305 μ. (πλατεία Αγίου Βλασίου)
Συνολική ανάβαση: 283 μ.  Συνολική κατάβαση: 30 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, διάφορες πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Παλιόκαστρο)
Κατεβάστε ίχνος GPS (gpx): από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

             Στην περιοχή του Παλιόκαστρου υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικού κάστρου, καθώς και τα ερείπια ενός μιναρέ από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Ανηφορίζουμε από τα Άνω Λεχώνια βαδίζοντας σε αγροτικό δρόμο και μονοπάτι, και ακολούθως με καλντερίμι φθάνουμε στον Άγιο Βλάσιο. Από τον Άγιο Βλάσιο μπορούμε να συνεχίσουμε προς τον Άγιο Λαυρέντιο (δύο διαδρομές), τον Άγιο Γεώργιο ή να επιστρέψουμε πίσω στα Άνω Λεχώνια από το καλντερίμι του Αγίου Γεωργίου  κάνοντας κυκλική διαδρομή (δείτε στο τέλος).
                Η πορεία μας ξεκινά από την κεντρική διασταύρωση στα Άνω Λεχώνια, όπου υπάρχει στάση του αστικού λεωφορείου 5. Αν πάμε με ΙΧ, μπορούμε να το αφήσουμε στο πάρκινγκ του σταθμού του τρένου (ή της πλατείας). Ανηφορίζουμε στην άσφαλτο και σε εκατό μέτρα πάμε λοξά δεξιά (οδός Κωνσταντίνου και Ελένης) για να φθάσουμε στην πλατεία, όπου αριστερά μας είναι η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου. Ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια και διασχίζουμε την άσφαλτο. Συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε ευθεία, βαδίζοντας για λίγα μέτρα σε πλακόστρωτο και μετά σε στενό ασφαλτόδρομο (προφανώς πρώην καλντερίμι).
Θέα προς τη θάλασσα
             Λίγο πιο πάνω ξαναδιασχίζουμε την άσφαλτο (στο ρεύμα για Βόλο) και αμέσως βρισκόμαστε σε διασταύρωση, όπου υπάρχει δέντρο και καθρέφτης. Εδώ πάμε αριστερά προς ''Κοιμητήριο'', βλέποντας τη μπλε πινακίδα. Βαδίζουμε ομαλά σε στενό ασφαλτόδρομο και σε τριακόσια μέτρα περίπου, εκεί όπου ο δρόμος κάνει αριστερή στροφή κατηφορίζοντας, τον αφήνουμε και συνεχίζουμε ευθεία προς βορράν δίπλα σε μαντρότοιχο, στη βάση του οποίου υπάρχει τσιμεντένιο αυλάκι. Το μονοπάτι κινείται ομαλά ανάμεσα σε ελαιώνες, μετά περνά ένα ρεματάκι και ανηφορίζει πιο έντονα και τέλος μπαίνει σε αγροτικό δρόμο, ο οποίος συνεχίζει να ανηφορίζει. Δεξιά μας στην πλαγιά βλέπουμε ερείπια οχυρωματικού πύργου. Σε διασταύρωση χωματόδρομων πάμε δεξιά.
Ερείπια πύργου στο λόφο του Παλιόκαστρου
             Πιο πέρα ο δρόμος αρχίζει να κατηφορίζει και συναντούμε τσιμεντόδρομο, όπου πάμε επίσης δεξιά. Σε λίγο φτάνουμε στην εκκλησία των Δώδεκα Αποστόλων, ένα κατάλληλο σημείο για στάση. Εδώ κοντά προς τα αριστερά είναι και τα ερείπια του Τούρκικου μιναρέ.
Ο,τι απέμεινε από τον μιναρέ στο Παλιόκαστρο
        Ο στενός ασφαλτοστρωμένος δρόμος κατηφορίζοντας μας φέρνει στη μικρή πλατεία του οικισμού του Παλιόκαστρου, που όμως είναι άδεια και έρημη από κόσμο. Τουλάχιστον η βρύση τρέχει άφθονο καλό νερό. Λίγο παρακάτω βγαίνουμε στην άσφαλτο.  Αν προσέξουμε στα δεξιά μας, θα δούμε το παλιό πέτρινο τοξωτό γεφύρι να περιμένει στωικά να καθαριστεί και να συντηρηθεί από τους αρμοδίους. Αριστερά πιο πάνω είναι ένα εστιατόριο (''Πέστροφες'').
Ο Άγιος Βλάσιος, όπως φαίνεται από το Παλιόκαστρο
            Περνούμε το ρέμα της Κουφάλας βαδίζοντας αναγκαστικά στην άσφαλτο, και λίγα μέτρα πιο πάνω βλέπουμε το καλντερίμι που ανηφορίζει αριστερά προς Άγιο Βλάσιο. Παραπάνω βγαίνουμε από τσιμεντένια σκαλοπάτια σε ασφαλτόδρομο, όπου βαδίζουμε για λίγα μέτρα και ξαναμπαίνουμε στο καλντερίμι δεξιά (εδώ αγνοούμε τις πινακίδες που λανθασμένα μας υποδεικνύουν να συνεχίσουμε στην άσφαλτο). Ανηφορίζοντας συνεχώς, φθάνουμε τελικά στη μικρή κάτω πλατεία του Αγίου Βλασίου, όπου λειτουργεί και εστιατόριο,  σε μια ώρα και ένα τέταρτο περίπου.
          Αν τώρα θέλουμε να επιστρέψουμε  στα Άνω Λεχώνια κάνοντας κυκλική διαδρομή, περνούμε από την εκκλησία  και βαδίζουμε στην άσφαλτο προς την έξοδο του χωριού. Περνούμε από το φαρμακείο και, εκεί όπου ο δρόμος κάνει αριστερή στροφή, τον αφήνουμε προς τα δεξιά και κατηφορίζουμε σε καλντερίμι. Μπορούμε και να ακολουθήσουμε την κύρια άσφαλτο αν θέλουμε, όμως είναι προτιμότερο να την αποφύγουμε έτσι. Το καλντερίμι παρακάτω βγαίνει σε στενό ασφαλτόδρομο που ακολουθούμε προς τα αριστερά. Σε λίγο διασχίζουμε λοξά την κύρια άσφαλτο και απέναντι συνεχίζουμε ανηφορικά σε δρόμο-καλντερίμι. Σε λίγα μέτρα συναντούμε το καλντερίμι που πάει για Άγιο Γεώργιο και το ακολουθούμε προς τα κάτω. Περνούμε δίπλα από το εκκλησάκι του Αγίου Αχιλλείου και μετά βγαίνουμε στην κύρια άσφαλτο, που κάνει δεξιά στροφή κατηφορίζοντας. Στην κορυφή της στροφής, βλέποντας το στρόγγυλο πινακιδάκι σε κολώνα της ΔΕΗ, ακολουθούμε αριστερά τον τσιμεντόδρομο  που κατηφορίζει. Παρακάτω το τσιμεντάρισμα σταματάει και αποκαλύπτεται το καλντερίμι. Περνούμε το ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι, βαδίζουμε για εκατό μέτρα στην κύρια άσφαλτο και φτάνοντας στο προσκυνητάρι δεξιά παίρνουμε  τον τσιμεντόδρομο, που αμέσως αρχίζει να κατηφορίζει, για να μας βγάλει ευθεία πίσω στην πλατεία των Άνω Λεχωνίων και στην αρχή της πορείας μας, σε συνολικό χρόνο περίπου 2 ώρες και 10 λεπτά για μια απόσταση 6,4 χλμ.
Η κυκλική διαδρομή
    

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Τρίκερι-Αλογόπορος

Αλογόπορος
Απόσταση: 5,9 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες και 15΄
Υψόμετρο: από 270 μ. (Τρίκερι) σε 0 μ. (Αλογόπορος)
Συνολική ανάβαση: 84 μ.  Συνολική κατάβαση: 351 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

            Mε αυτήν την πορεία, ακολουθώντας το παλιό μονοπάτι,  φθάνουμε από το χωριό Τρίκερι στο μικρό λιμανάκι του Αλογόπορου, απ` όπου μπορούμε να πάρουμε το πλοιάριο προς το νησί, όπου βρίσκεται το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας.
            Αρχίζοντας από το μικρό πάρκινγκ κοντά στην πλατεία, βαδίζουμε αρχικά στην άσφαλτο που συνεχίζει προς την Αγία Κυριακή. Μετά από πενήντα μέτρα, καθώς η άσφαλτος κάνει ομαλή στροφή αριστερά, την αφήνουμε προς τα δεξιά και βαδίζουμε σε ανηφορικό πλακόστρωτο ανάμεσα στα σπίτια του χωριού. Για λίγο διάστημα πιο πέρα, διατηρείται και το παλιό καλντερίμι.
Τρίκερι
          Βγαίνοντας από το χωριό βαδίζουμε σε χωματόδρομο, ο οποίος στη συνέχεια διασταυρώνεται λοξά με άλλον δρόμο. Στο σημείο αυτό διασχίζουμε κάθετα τον δρόμο αυτό και συνεχίζουμε στο παλιό μονοπάτι, κινούμενοι ανάμεσα σε χαμηλή θαμνώδη βλάστηση. Σε λίγο βγαίνουμε σε χωμάτινο πλάτωμα, που είναι ο αποκατεστημένος παλιός σκουπιδότοπος του χωριού. Το διασχίζουμε και συνεχίζουμε για λίγο ακόμα στο μονοπάτι. Σύντομα βγαίνουμε λοξά στην άσφαλτο που πάει προς Αλογόπορο. Στην άλλη πλευρά της ασφάλτου βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού και το ακολουθούμε. Αριστερά μας έχουμε μια περίφραξη. 
            Σε λίγο συναντούμε έναν χωματόδρομο, ο οποίος αρχίζει από την άσφαλτο, που είναι λίγα μέτρα πιο πάνω αριστερότερα. Προς τα δεξιά συνεχίζει ως μονοπάτι προς την παραλία Θεριάκοντας. Εμείς εδώ βγαίνουμε πάνω στην άσφαλτο και την ακολουθούμε για πεντακόσια μέτρα περίπου. Εκεί όπου κάνει αριστερή στροφή, αφήνουμε τον δρόμο και κατηφορίζουμε ευθεία ανάμεσα σε πουρνάρια προς μια μακρόστενη λάκκα που βλέπουμε μπροστά μας πιο χαμηλά. Την διασχίζουμε κάθετα και συνεχίζουμε σε μονοπάτι που ανηφορίζει ευθεία στην πλαγιά. Φτάνοντας στη ράχη, στην τοποθεσία ''Βλάχη'', υπάρχει μικρό πλάτωμα με ένα μαντρί στα δεξιά μας.
Θέα προς τη θάλασσα και το νησί
              Το μονοπάτι μας τώρα κατηφορίζει και βλέπουμε μπροστά μας τη θάλασσα του Παγασητικού με το νησί. Περνούμε λίγο πιο πάνω από ένα κτήμα. Το μονοπάτι κατηφορίζοντας διασχίζει ένα ρεματάκι και μετά συνεχίζει προς τα κάτω ακολουθώντας αυτό το ρεματάκι, το οποίο έχουμε πλέον στα δεξιά μας. Διασχίζουμε ένα χωματόδρομο (προς τα δεξιά πάει προς Θεριάκοντα) και συνεχίζουμε ευθεία στο μονοπάτι. Παρακάτω βαδίζουμε σε ένα κτήμα με ελαιόδεντρα και ξερολιθιές. Τελικά βγαίνουμε στην άσφαλτο, πάνω σε στροφή, και την ακολουθούμε ευθεία προς τα κάτω για να φθάσουμε σε λίγα λεπτά στη θάλασσα του Αλογόπορου.

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Μακρυρράχη-Ανήλιο

Η Μακρυρράχη, όπως φαίνεται από την πλευρά του Ανηλίου

Απόσταση: 2,5 χλμ.
Χρόνος: 1 ώρα
Υψόμετρο: από 300 μ. (Μακρυρράχη) σε 160 μ. (ελάχιστο) σε 370 μ. (Ανήλιο)
Συνολική ανάβαση: 201 μ.  Συνολική κατάβαση: 130 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

          Πολλοί μακρυρραχιώτες και ανηλιώτες θυμούνται το ξύλινο γεφύρι που υπήρχε κάτω στο ρέμα μέχρι και τη δεκαετία του `70 και ένωνε τα δύο χωριά. Όταν το 1994 ο αείμνηστος Νίκος Χαρατσής περπάτησε τη διαδρομή, σώζονταν ακόμα ένα κομμάτι από τη νότια βάση. Σήμερα πια δεν υπάρχει κανένα ίχνος του. Έτσι, είμαστε αναγκασμένοι να διασχίσουμε το ρέμα πατώντας πάνω στις πέτρες. Την άνοιξη που το Μέγα Ρέμα κατεβάζει πολλά νερά, όπως επίσης και μετά από δυνατή βροχή, η δυσκολία αυξάνει αρκετά και καλό είναι στις συνθήκες αυτές να αποφεύγεται η διάσχιση, τουλάχιστον έως ότου βρεθεί τρόπος να ξαναχτιστεί το γεφύρι. Όταν τα νερά είναι μειωμένα το καλοκαίρι και φθινόπωρο, δεν υπάρχει πρόβλημα.
           Ξεκινούμε λοιπόν από την πλατεία της Μακρυρράχης και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε στο καλντερίμι που ξεκινά δίπλα από το εστιατόριο. Σύντομα γίνεται τσιμενταρισμένο στα πλάγια με καλντερίμι στο κέντρο. Λίγο παρακάτω, καθώς φθάνουμε σε μικρό πλάτωμα όπου παρκάρουν αυτοκίνητα, πάμε δεξιά κάτω βρίσκοντας ένα κομμάτι του παλιού καλντεριμιού, που διατηρείται ακόμα ατόφιο. Προσέχουμε πάντα για τα κόκκινα σημάδια στις διασταυρώσεις. Παρακάτω το καλντερίμι γίνεται τσιμεντόδρομος και φτάνουμε σε διασταύρωση, όπου ακολουθούμε την άσφαλτο αριστερά. Παρακάτω πάμε δεξιά σε κατηφορικό τσιμεντόδρομο και πάλι πιο κάτω σε νέα διασταύρωση πάμε πάλι δεξιά κατηφορικά.
Θέα του Ανηλίου από τη Μακρυρράχη
            Ο δρόμος-καλντερίμι φθάνει τελικά σε κτήμα με μηλιές. Όπως τερματίζει ο δρόμος στο κτήμα, βλέπουμε τη συνέχεια του καλντεριμιού στην δεξιά άκρη του κτήματος (προσοχή, οι πέτρες του δεν φαίνονται καλά, καθώς είναι καλυμμένες με χώμα).
Φθάνοντας στο κτήμα με τις μηλιές
          Λίγο παρακάτω είναι κλεισμένο για δέκα μέτρα από βλάστηση και ακολουθούμε την πορεία του από δίπλα, κατεβαίνοντας την πεζούλα. Σε λίγα μέτρα το καλντερίμι  τελειώνει και συνεχίζει μονοπάτι που μας κατεβάζει ευθεία ομαλά κάτω στο ρέμα. Βαδίζουμε για δεκαπέντε μέτρα ακόμα κατηφορικά στην όχθη δίπλα στα νερά, και μετά διασχίζουμε το ρέμα πατώντας με προσοχή πάνω στις πέτρες.
Στο ρέμα
             Στην άλλη όχθη βρίσκουμε εύκολα την συνέχεια του καλντεριμιού που ανηφορίζει, καλυμμένο από πεσμένα φύλλα, χώμα και κισσό. Λίγο νεράκι βγαίνει από τη γη και τρέχει μέσα στο καλντερίμι, λασπώνοντάς το για λίγα μέτρα.  Ανηφορίζουμε σε δάσος καστανιάς και τελικά βγαίνουμε σε χωματόδρομο, τον οποίο πλέον ακολουθούμε ανηφορικά, βλέποντας και κάποια ίχνη του καλντεριμιού ανάμεσα στα χώματα του δρόμου.
Παναγία Ανηλίου
              Σε λίγο περνάμε από το εκκλησάκι της Παναγίας, πρόσφατα ανακαινισμένο. Δίπλα του είναι το παλιό νεκροταφείο με τα κυπαρίσσια. Συνεχίζουμε στο δρόμο, που ενώνεται λοξά με άλλον και παραπάνω γίνεται τσιμεντόδρομος. Φθάνουμε σε κάθετη διασταύρωση τσιμεντόδρομων, όπου πάμε δεξιά για την πλατεία. Εδώ αν πηγαίναμε ευθεία θα βγαίναμε κοντά στο νέο νεκροταφείο, πράγμα που συμφέρει αν έχουμε σκοπό να συνεχίσουμε προς την παραλία Πλάκα του Αη Γιάννη.
Θέα από το δρόμο, πάνω από την Παναγία
          Ο δεξιός τσιμεντόδρομος που ακολουθούμε, ανηφορίζοντας σταθερά, μας φέρνει τελικά αμέσως κάτω από την πλατεία του Ανηλίου και την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου. Από εδώ αν θέλουμε, μπορούμε να συνεχίσουμε είτε ανηφορικά προς Χάνια, είτε κατηφορικά προς την παραλία Πλάκα (δείτε τη διαδρομή Χάνια-Ανήλιο-Αη Γιάννης).

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Xάνια-Τρία Ρέματα-Κισσός

Απόσταση: 12,9 χλμ.
Διάρκεια: 5,5 ώρες
Υψόμετρο: από 1300 μ. (καταφύγιο Χ.Κ.) σε 1430 μ. (Γολγοθάς) σε 506 μ. (Κισσός)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc

Powered by Wikiloc

        Eδώ παρουσιάζεται μια εναλλακτική πορεία για να πάμε από τα Χάνια στον Κισσό. Η κύρια διαδρομή Χάνια-Κισσός είναι μεν αρκετά πιο σύντομη (εξήμισυ χιλιόμετρα ξεκινώντας από τα βαγόνια ή επτάμισυ αν ξεκινήσουμε από το δεύτερο πάρκινγκ, περίπου 2-2,5 ώρες), αλλά πλέον έχει πολλή άσφαλτο -σχεδόν στη μισή διαδρομή βαδίζουμε πάνω στην κύρια άσφαλτο Χανίων-Κισσού. Αντιθέτως, η εναλλακτική αυτή διαδρομή είναι μεν σχεδόν διπλάσια σε μήκος, αλλά βαδίζουμε σε ωραίο μονοπάτι σε δάσος οξιάς, ενώ το τελευταίο κομμάτι είναι χωματόδρομος σε δάσος καστανιάς με ωραία θέα παράλληλα προς το μεγάλο Κισσώτικο ρέμα. Στον Κισσό, εκτός από το αξιοθέατο της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας με το περίτεχνο τέμπλο και τις αγιογραφίες του ζωγράφου Παγώνη, υπάρχουν εστιατόρια ανοικτά όλο το χρόνο και ξενώνες. Άλλες διαδρομές στην περιοχή είναι οι Κισσός-Άγιος Δημήτριος-Αι Γιάννης (1,5 ώρα) και  Κισσός-Μούρεσι-Αι Γιάννης (2 ώρες μέχρι το Μούρεσι και άλλη μία ώρα μέχρι τη θάλασσα).
        Η αφετηρία μας είναι στο καταφύγιο του ΕΟΣ Βόλου στο χιονοδρομικό κέντρο των Χανίων. Αριστερά (ανατολικά) από το κτίριο του καταφυγίου συνεχίζει ανηφορικός χωματόδρομος, ο οποίος τερματίζει στην φαρδιά πίστα σκι ''Πανόραμα''. Διασχίζουμε την πίστα και στην άλλη πλευρά λίγο ψηλότερα βρίσκουμε το μονοπάτι που συνεχίζει ομαλά ανατολικά μέσα στο δάσος. Στο σημείο αυτό έχουμε και μια άλλη επιλογή, να ανηφορίσουμε στην πίστα μέχρι το κολονάκι της κορυφής ''Αγριόλευκες'' (1470 μ.), και από εκεί συνεχίζει στενό κατηφορικό μονοπάτι που ενώνεται με το κύριο μονοπάτι που προανέφερα.
      Βαδίζοντας λοιπόν στο καθαρό και σηματοδοτημένο μονοπάτι, σε λίγο παίρνουμε κατεύθυνση νότια και ανηφορίζουμε  προς το ξέφωτο του Γολγοθά σε υψόμετρο 1420 μ.  Στην κορυφή αυτή έπεσαν πριν λίγα χρόνια δύο πολεμικά αεροσκάφη F-16 με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις αεροπόροι, και αν ψάξουμε λίγο τριγύρω θα βρούμε μεταλλικά κομμάτια από τα συντρίμμια. Το 2015 ο πατέρας ενός από τους νεκρούς κατασκεύασε εδώ ένα μικρό πέτρινο μνημείο.
Γολγοθάς
         Από το Γολγοθά το μονοπάτι μας κατηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Προσπερνούμε διασταύρωση δεξιά που πηγαίνει προς Άγιο Λαυρέντιο και μια δεύτερη προς Άγιο Γεώργιο και φθάνουμε σε στενό δασικό δρόμο. Η περιοχή εδώ λέγεται Μοναστηράκι και βρισκόμαστε σε αυχένα σε υψόμετρο 1275 μ. Στο σημείο αυτό ευθεία απέναντι συνεχίζει το ανηφορικό μονοπάτι προς τις κορυφές Σχιτζουράβλι και Δραμάλα. Εμείς στρίβουμε αριστερά και βαδίζουμε στο δρόμο, βλέποντας και την πινακίδα προς Κισσό. 
Ο δρόμος στο Μοναστηράκι
       Συνεχίζουμε για λίγο ακόμα κατηφορικά στο δρόμο (ο οποίος πιο πέρα τερματίζει στην πηγή Καραχάλιου) και, προσέχοντας αριστερά για τα κόκκινα σημάδια και το πινακιδάκι (προσοχή), βρίσκουμε το μονοπάτι που κατηφορίζει μέσα σε ωραίο δάσος από ψηλές οξιές, με γενική κατεύθυνση βορειοανατολική. Στο δρόμο μας παρατηρούμε κάπου-κάπου παλιά σημάδια ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως καρβουνόλακκους και λιθοσωρούς-πεζούλες. Πιο κάτω, συναντούμε δασικό δρόμο και το μονοπάτι κατηφορίζει παράλληλα, εναλλάξ δεξιά και αριστερά του, περνώντας και από ένα ρεματάκι με πηγή που τρέχει λίγο νερό.
Κατηφορίζοντας προς τα Τρία Ρέματα
        Ακολουθώντας τη σήμανση,  κατηφορίζουμε σε τμήματα δρόμου και μονοπατιού, μέχρι που  παρακάτω βγαίνουμε ξανά σε δρόμο, ο οποίος κατηφορίζοντας μας φέρνει να περάσουμε το μεγάλο Κισσώτικο ρέμα. Μεγάλα βράχια κομμένα απότομα στην κοίτη δημιουργούν ένα υποβλητικό θέαμα. Μόλις περάσουμε και το δεύτερο ρέμα που συμβάλλει εδώ, βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού με τα κόκκινα σημάδια και το ακολουθούμε για λίγο ακόμα, μέχρι που μπαίνει σε στενό χορταριασμένο ανηφορικό δρόμο και σε λίγο βγαίνουμε πάλι στον κύριο χωματόδρομο.
Πλησιάζοντας στον Κισσό
       Από εδώ και πέρα, ο δρόμος πάει ομαλά, έχοντας βαδίσει γενικά πάνω στην πορεία του παλιού μονοπατιού μέσα σε δάσος καστανιάς. Στον ορίζοντα βλέπουμε την επιβλητική κατάφυτη πλαγιά που κατεβαίνει από την κορυφή Δραμάλα. Περνούμε από την τοποθεσία Χελιδονόπετρα και, πλησιάζοντας στον Κισσό, έχουμε δεξιά μας το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Μπαίνοντας στο χωριό συναντούμε το κύριο καλντερίμι που έρχεται από τα Χάνια και το ακολουθούμε κατηφορίζοντας ως την πλατεία με την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας που κτίστηκε το 1745. 
Αγία Μαρίνα Κισσού

       

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Κατηγιώργης-Βρωμονέρι

Βρωμονέρι. Απέναντι η Σκιάθος
Απόσταση: 1,5 χλμ.
Διάρκεια: 30'
Υψόμετρο: από 0 μ. έως 53 μ.
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 70 μ.
Σήμανση: στρογυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το WIkiloc

Powered by Wikiloc

        Aυτός είναι ένας ευχάριστος περίπατος μέσα σε πευκοδάσος με διάρκεια μισής ώρας (μία ώρα με επιστροφή) ανάμεσα σε δύο αμμουδερές τουριστικές παραλίες του Νοτιοανατολικού Πηλίου. Ο Κατηγιώργης είναι  το κοντινότερο λιμανάκι της ανατολικής ακτής του Πηλίου προς τη Σκιάθο, ακριβώς απέναντι από τις Κουκουναριές, και το καλοκαίρι υπάρχει συγκοινωνία με καραβάκι. Και στις δύο παραλίες λειτουργούν την καλοκαιρινή περίοδο ενοικιαζόμενα δωμάτια και εστιατόρια, ενώ ο Κατηγιώργης συνδέεται επίσης με λεωφορείο του ΚΤΕΛ με το Βόλο.
        Ξεκινώντας λοιπόν από την παραλία του Κατηγιώργη, κοιτώντας τη θάλασσα, βαδίζουμε προς τα δεξιά (νότια) και ανηφορίζουμε σε τσιμεντένιο δρομάκι ανάμεσα στα σπίτια. Λίγο παραπάνω το δρομάκι στενεύει και είναι στρωμένο με πλάκα Πηλίου. Περνούμε δίπλα από τα ενοικιαζόμενα δωμάτια ''Αύρα'' και συνεχίζουμε σε χωματόδρομο. Λίγο πιο πέρα υπάρχει διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά, βλέποντας τα στρογγυλά πινακιδάκια στο στύλο της ΔΕΗ.
         Αφού περάσουμε κάποιες ακόμα παραθεριστικές κατοικίες, ο χωματόδρομος μετατρέπεται σε μονοπάτι που κινείται ομαλά μέσα σε πευκοδάσος. Περνούμε από μια άλλη μικρή αμμουδιά, το Βλαχόρεμα,  και στη συνέχεια ανηφορίζοντας συναντούμε χωματόδρομο. Μετά από λίγα μέτρα, το μονοπάτι συνεχίζει λοξά αριστερά από το δρόμο (υπάρχει στύλος με πινακιδάκι). Τελικά το μονοπάτι μας κατεβάζει στην όμορφη αμμουδερή παραλία Βρωμονέρι, που πήρε το όνομά της από το υφάλμυρο νερό που έβγαζαν εδώ τα πηγάδια.

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Καλά Νερά -Πινακάτες -Βυζίτσα -Σταθμός Μηλεών (κυκλική)

Ανεβαίνοντας προς Πινακάτες
Απόσταση: 14 χλμ.
Διάρκεια: 5,5 ώρες με τις στάσεις
Υψόμετρο: από 0 μ. (Καλά Νερά) σε 590 μ. (μέγιστο, πλατεία Πινακατών)
Συνολική ανάβαση: 708 μ.  Συνολική κατάβαση: 708 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, διάφορες πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc


Powered by Wikiloc
         Αυτή η κυκλική διαδρομή, που η περισσότερη γίνεται σε καλντερίμι, ενώνει τρία χαρακτηριστικά πηλιορείτικα χωριά με την παραλία των Καλών Νερών. Μπορεί να περπατηθεί όλες τις εποχές του χρόνου χωρίς κάποια ιδιαίτερη δυσκολία. Στις πλατείες των χωριών, στο σταθμό Μηλεών όπως και στην παραλία των Καλών Νερών λειτουργούν καφενεία και εστιατόρια όλο το χρόνο, καθώς είναι καθιερωμένοι τουριστικοί προορισμοί.
       Ξεκινούμε λοιπόν προς Πινακάτες από τη γωνία του εστιατορίου-ξενοδοχείου ''Ρούμελη'' στην παραλία των Καλών Νερών και ανηφορίζουμε στον δρόμο (οδός Γ. Σκαρίμπα). Σε πέντε λεπτά φθάνουμε στον κύριο δρόμο (προσοχή στην κυκλοφορία!), όπου στρίβουμε δεξιά περνώντας μπροστά από το βενζινάδικο. Αμέσως μετά βλέπουμε αριστερά μας τις ταμπέλες προς ''Πινακάτες''. Αρχικά βαδίζουμε σε στενό χωματόδρομο, αλλά σύντομα εμφανίζεται το καλντερίμι.  
        Ανηφορίζοντας συνεχώς, διασχίζουμε χωματόδρομο που κάνει πέταλο κόβοντας το καλντερίμι και παραπάνω φθάνουμε στην εκκλησία της Παναγίας (Εισόδια της Θεοτόκου). Η μικρή βρυσούλα μπροστά από την εκκλησία είχε νερό όταν περάσαμε. Εδώ είμαστε στον συνοικισμό του Ογλά, όπου οι Πινακιώτες ξεχειμώνιαζαν για να είναι κοντά στα κτήματα και τους ελαιώνες τους.
Η εκκλησία της Παναγίας στον Ογλά
           Μετά την εκκλησία το καλντερίμι καλύπτεται για λίγο από τσιμέντο, μέχρι να διασχίσουμε πάλι το δρόμο. Από την άλλη μεριά του δρόμου συνεχίζει καλντερίμι, το οποίο παραπάνω καλύπτεται πάλι από τσιμέντο και σε πενήντα μέτρα βγαίνουμε σε φαρδύ δρόμο πάνω σε στροφή του. Στο σημείο αυτό υπάρχει δεξιά μας μεγάλη τσιμεντένια δεξαμενή νερού. Ακολουθούμε ευθεία ανηφορικά το χωματόδρομο για πενήντα μέτρα και ξαναβρίσκουμε στα δεξιά το καλντερίμι που ανηφορίζει με ελιγμούς. Λίγο παραπάνω διασχίζουμε τις γραμμές του τρένου από πέτρινο γεφυράκι που περνάει από πάνω. Μια διακλάδωση του καλντεριμιού αμέσως πριν τη γέφυρα αριστερά, μας κατεβάζει στη στάση του τρένου που εξυπηρετούσε τους κατοίκους των Πινακατών. 
Το γεφύρι στις γραμμές του τρένου

            Συνεχίζοντας στο καλντερίμι, πιο πάνω συναντούμε ένα σπίτι και μπαίνουμε σε ανηφορικό δρόμο, ο οποίος λίγα μέτρα πιο πάνω κάνει στροφή αριστερά. Περνούμε δίπλα από άλλο εξοχικό σπίτι με πέτρινη σκεπή και κατόπιν ο δρόμος μας βγαίνει λοξά σε φαρδύτερο δρόμο, που συνεχίζει να ανηφορίζει και στρίβει αριστερά. Λίγο πιο πάνω βλέπουμε το καλντερίμι να συνεχίζει στη δεξιά πλευρά του δρόμου και το ακολουθούμε.
            Στην πορεία μας διασχίζουμε τρεις φορές την άσφαλτο, περνώντας κοντά και στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, και την τέταρτη φορά βγαίνουμε σε ανηφορικό τσιμεντόδρομο, που σε λίγα μέτρα βγαίνει πάλι στην άσφαλτο. Στο σημείο αυτό υπάρχει στύλος με πινακιδάκι.  Περνούμε από ένα σπίτι στα δεξιά και το καλντερίμι συνεχίζει παράλληλα με το δρόμο, λίγο δεξιότερα. Εδώ χρειάζεται λίγο καθάρισμα, αλλά παραμένει βατό. Μπορούμε και να συνεχίσουμε βαδίζοντας στην άσφαλτο για ευκολία. Πιο πάνω, έτσι κι αλλιώς το καλντερίμι ξαναβγαίνει στην άσφαλτο, όπου βαδίζουμε για λίγο ακόμα και  πάλι το ξαναβρίσκουμε, εμφανές και καθαρό, στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Ανηφορίζοντας, διασχίζουμε την άσφαλτο λίγο παραπάνω και συνεχίζουμε στο καλντερίμι, που περνά δίπλα από ένα σπίτι. Σε λίγο ενώνεται λοξά από δεξιά μας δρόμος που πάει στο μοναστήρι της Αγίας Κυριακής και αμέσως φθάνουμε για να διασχίσουμε τελευταία φορά τον ασφαλτόδρομο. Εδώ στη διασταύρωση υπάρχει βρυσούλα με νερό, δίπλα της ένα μεγάλο προσκυνητάρι, καθώς και ένα παλιό αλώνι απέναντι αριστερά.
Το τσιμεντένιο γεφυράκι στο ρέμα, φθάνοντας στις Πινακάτες
         Διασχίζουμε λοιπόν την άσφαλτο και αμέσως ξαναμπαίνουμε σε ωραίο φαρδύ και καθαρό καλντερίμι, που κατηφορίζει ομαλά προς τη ρεματιά. Απέναντι βλέπουμε τα σπίτια των Πινακατών. Περνούμε το ρέμα από τσιμεντένιο γεφύρι και λίγο πιο πάνω το καλντερίμι κάνει διχάλα όπου πάμε δεξιά, ακολουθώντας την πινακίδα προς ''Πλατεία''. Λίγο πιο πέρα υπάρχει νέα διασταύρωση όπου παίρνουμε το ανηφορικό καλντερίμι αριστερά, βλέποντας τα κόκκινα σημάδια. Τελικά ανεβαίνουμε λίγα σκαλάκια και φθάνουμε στην όμορφη πλατεία των Πινακατών, στην οποία δεσπόζει ο τεράστιος πλάτανος μπροστά στη νεοκλασική μαρμάρινη βρύση του 1894, που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο. Εδώ θα κάνουμε σίγουρα μια στάση για ξεκούραση και αναψυχή.
Η βρύση στην πλατεία των Πινακατών
            Για να συνεχίσουμε τώρα στο μονοπάτι προς Βυζίτσα, ο πιο απλός τρόπος είναι να βαδίσουμε στην άσφαλτο που περνά πάνω από την πλατεία και κατηφορίζοντας θα δούμε αριστερά μας την πινακίδα πίσω από τη μπάρα ασφαλείας του δρόμου. Όμως μπορούμε και να βαδίσουμε στα καλντερίμια του χωριού αποφεύγοντας την άσφαλτο, όπως κάναμε εδώ. Έτσι, μόλις κατεβούμε τα λίγα σκαλοπάτια από την πλατεία γυρίζοντας προς τα πίσω, παίρνουμε το καλντερίμι κάθετα αριστερά, κατηφορίζοντας ευθεία. Σε διχάλα παίρνουμε τον αριστερό κλάδο και βαδίζουμε παράλληλα με την άσφαλτο που είναι λίγο πιο κάτω από μας. Σε δύο διασταυρώσεις με έντονα ανηφορικό καλντερίμι αριστερά μας, εμείς πάμε ευθεία. Τελικά κατεβαίνουμε στην άσφαλτο, τη διασχίζουμε και στην άλλη πλευρά, πίσω από τη μπάρα ασφαλείας, βλέπουμε την πινακίδα που σηματοδοτεί το μονοπάτι που κατηφορίζει προς τη ρεματιά της Βασιλικής. 
Πινακάτες
             Περνούμε το ρέμα, το οποίο κατεβάζει νερό την άνοιξη, και στην άλλη όχθη συναντούμε χωματόδρομο παράλληλο με το ρέμα, στον οποίο βαδίζουμε προς τα δεξιά (όπως κατηφορίζει το ρέμα). Μετά από εκατό μέτρα βρίσκουμε αριστερά μας τη συνέχεια του μονοπατιού που κόβεται από το δρόμο (υπάρχει πινακίδα). Ανεβαίνουμε λοιπόν στο μονοπάτι, που περνά αρχικά ανάμεσα από κτήματα και παραπάνω συναντούμε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά για λίγα μέτρα ακολουθώντας την πινακίδα και συνεχίζουμε κατηφορίζοντας ομαλά προς τα ανατολικά. 
             Πιο πέρα υπάρχει πεζούλα με ξερολιθιά και βαδίζουμε στην επάνω άκρη ενός κτήματος. Μετά το κτήμα, το μονοπάτι στενεύει για λίγα μέτρα από κατολισθήσεις. Απέναντι βλέπουμε τη Βυζίτσα, από την οποία μας χωρίζει το ρέμα του Γαλάνη. Βλέπουμε επίσης και τον ασφαλτόδρομο αμέσως από κάτω μας. Κατηφορίζουμε και περνούμε το ρέμα πατώντας στις πέτρες. Στην άλλη όχθη ανηφορίζουμε για λίγο σε καλντερίμι, όμως κατόπιν ξαναγίνεται μονοπάτι. Από κάποια σημεία βλέπουμε όμορφη θέα προς τη θάλασσα του Παγασητικού.
Θέα προς τη Βυζίτσα

              Περνούμε τρίτο μικρότερο ρέμα και μετά ξαναβρίσκουμε καλντερίμι, καθώς συναντούμε τα πρώτα σπίτια της Βυζίτσας. Εδώ καταλήγει και ένας τσιμεντόδρομος. Συνεχίζοντας ομαλά στο καλντερίμι, περνούμε από τη βρύση Σακελλάρη, που χρονολογείται από το 18ο αιώνα, δυστυχώς όμως χωρίς τρεχούμενο νερό. Σε διασταύρωση καλντεριμιών πάμε αριστερά, περνούμε ένα τσιμεντένιο γεφυράκι και σύντομα φθάνουμε στην ήσυχη μικρή πλατεία της Βυζίτσας.    
Πλατεία Βυζίτσας
    

             Κατηφορίζοντας το φαρδύ καλντερίμι από την πλατεία συναντάμε την άσφαλτο. Μπροστά μας είναι η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής και ευθεία κάτω συνεχίζει το καλντερίμι της Βυζίτσας προς Καλά Νερά. Εδώ έχουμε την εναλλακτική περίπτωση να συντομέψουμε λίγο τη διαδρομή μας, αν ακολουθήσουμε αυτό. Εμείς τώρα για να πάμε προς το Σταθμό Μηλεών, βαδίζουμε για εκατό μέτρα πάνω στην άσφαλτο προς τα αριστερά.
Αρχοντικό στη Βυζίτσα


           Μόλις περάσουμε τον Συνεταιρισμό γυναικών ''Εσπερίδες'', βρίσκουμε δεξιά μας το καλντερίμι που οδηγεί στο παλιό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, όπου αξίζει να κάνουμε μια στάση. Βγαίνοντας από το μοναστήρι, κατηφορίζουμε λίγο απότομα σε μονοπάτι δίπλα στον τοίχο του μοναστηριού, και αμέσως συναντούμε από κάτω φαρδύ καλντερίμι. Αριστερά μας έχουμε παλιά σκεπαστή βρύση. 

            Το καλντερίμι παρακάτω κόβεται από χωματόδρομο, στον οποίο βαδιζουμε προς τα αριστερά. Σε λίγο, αφού περάσουμε κάτω από το νεκροταφείο της Βυζίτσας, βγαίνουμε σε άσφαλτο. Την διασχίζουμε και συνεχίζουμε απέναντι στο μονοπάτι, το οποίο γρήγορα μετατρέπεται σε ωραίο καλντερίμι. Δεξιά μας έχουμε τη μεγάλη μηλιώτικη ρεματιά. Βλέπουμε ψηλά το λευκό ξωκλήσι της υψώσεως Τιμίου Σταυρού και, αν προσέξουμε καλά, θα διακρίνουμε από κάτω του  χτισμένο σε μια εσοχή του απόκρημνου βράχου στην ορθοπλαγιά το μικρό εκκλησάκι των Ταξιαρχών.
Πηγαίνοντας προς το Σταθμό Μηλεών

             Παρακάτω, το καλντερίμι γίνεται ξανά μονοπάτι και σε λίγο διχάζεται. Και οι δύο κλάδοι βγάζουν στο σταθμό: Αν πάρουμε το δεξιό κλάδο βγαίνουμε στις γραμμές και κάνοντας αριστερά φθάνουμε στο σταθμό. Αν πάρουμε τον αριστερό κλάδο, περνούμε ένα ρέμα σε εντυπωσιακό σκηνικό με μεγάλα βράχια, και συνεχίζοντας στο μονοπάτι βγαίνουμε στην είσοδο του σταθμού, δίπλα στο καφεστιατόριο-ξενώνα που λειτουργεί εδώ. 
Φθάνοντας στο Σταθμό των Μηλεών

         Συνεχίζουμε  στην άσφαλτο φεύγοντας από το σταθμό (αριστερά ανηφορίζει καλντερίμι προς την πλατεία των Μηλεών) και σε λίγο, δίπλα στη βρυσούλα, βρίσκουμε το καλντερίμι που κατηφορίζει προς τα Καλά Νερά, ανάμεσα στα σπίτια της συνοικίας Γυφτακαίικα. Καλοδιατηρημένο και καθαρό, κατηφορίζει με ελιγμούς και περνά το Μηλιώτικο ρέμα από τσιμεντένιο γεφυράκι. Στη συνέχεια βαδίζει ομαλά στην πλαγιά ανάμεσα από ελαιώνες.
         Παρακάτω το καλντερίμι κόβεται από χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε προς τα δεξιά για εκατό μέτρα για να ξαναβρούμε τη συνέχεια στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Παρακάτω το καλντερίμι τελειώνει οριστικά και βαδίζουμε πλέον σε αγροτικό δρόμο, που περνά από το νεκροταφείο των Καλών Νερών και μετά είναι τσιμεντοστρωμένος. Τελικά συναντούμε την κύρια άσφαλτο στο ύψος του ''Τσιτσιλιάνειου'' νοσοκομείου. Στη διασταύρωση υπάρχει ταμπέλα προς ''Αργυραίικα''. Βαδίζουμε για εκατό μέτρα στην κύρια άσφαλτο και μετά στρίβουμε αριστερά σε ασφαλτόδρομο, στο σημείο όπου έρχεται και το καλντερίμι από Βυζίτσα. Ο δρόμος αυτός μας βγάζει ευθεία κάτω στην παραλία των Καλών Νερών, στο σημείο όπου κάνουν στροφή τα λεωφορεία. 
Καλά Νερά