Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Καλά Νερά-Πινακάτες

Πινακάτες
Aπόσταση: 5,3 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες 10' (καθαρός χρόνος 1.50')
Υψόμετρο: από 0 μ. (Καλά Νερά) σε 590 μ. (πλατεία Πινακατών)
Συνολική ανάβαση: 629 μ.  Συνολική κατάβαση: 28 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Αγία Κυριακή (κοντά στις Πινακάτες)
Κατεβάστε ίχνος GPS:  Aπό το Wikiloc


Powered by Wikiloc
        Αυτό είναι το κύριο καλντερίμι με το οποίο επικοινωνούσαν οι Πινακάτες με τη θάλασσα των Καλών Νερών αλλά και τις γραμμές του τρένου. Σχεδόν όλες οι μεταφορές αγαθών και ανθρώπων περνούσαν από εδώ μέχρι την κατασκευή των αμαξιτών δρόμων από τη δεκαετία του 1950 και μετά. Σήμερα το καλντερίμι ευτυχώς διατηρείται στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής, ενώ μικρά τμήματά του έχουν καλυφθεί από τσιμέντο ή άσφαλτο.
         Αντίστοιχα καλντερίμια έχουν επίσης οι Μηλιές και η Βυζίτσα. Τα καλντερίμια αυτά ενώνονται μεταξύ τους στα Καλά Νερά, αλλά και μέσω των γραμμών του τρένου, πράγμα που επιτρέπει να δημιουργηθούν διάφορες κυκλικές διαδρομές, ανάλογα με τις συνθήκες, το χρόνο και τη διάθεση που έχουμε για περπάτημα. Οι Πινακάτες συνδέονται επίσης με μονοπάτι με τη Βυζίτσα και στη συνέχεια με το Σταθμό Μηλεών. Στην πλατεία του χωριού λειτουργεί εστιατόριο όλο το χρόνο.
Πινακάτες
      Ξεκινούμε από την παραλία των Καλών Νερών, από τη γωνία του εστιατορίου-ξενοδοχείου ''Ρούμελη'' και ανηφορίζουμε στον κάθετο προς την παραλία δρόμο (οδός Γ. Σκαρίμπα). Σε πέντε λεπτά φθάνουμε στον κύριο δρόμο (προσοχή στην κυκλοφορία), όπου στρίβουμε δεξιά περνώντας μπροστά από το βενζινάδικο. Αμέσως μετά βλέπουμε αριστερά μας τις ταμπέλες προς ''Πινακάτες''. Αρχικά βαδίζουμε σε στενό χωματόδρομο, αλλά σε δεκαπέντε μέτρα εμφανίζεται το καλντερίμι.    
             Ανηφορίζοντας συνεχώς, διασχίζουμε χωματόδρομο που κάνει πέταλο κόβοντας το καλντερίμι και παραπάνω φθάνουμε στην εκκλησία της Παναγίας (Εισόδια της Θεοτόκου). Η μικρή βρυσούλα μπροστά από την εκκλησία δεν έχει νερό. Εδώ είμαστε στην περιοχή Ογλάς, όπου πολλοί Πινακιώτες ξεχειμώνιαζαν, για να είναι κοντά στα κτήματα και τους ελαιώνες τους.
Η Παναγία (Εισόδια της Θεοτόκου) στον Ογλά
           Μετά την εκκλησία το καλντερίμι καλύπτεται για λίγο από τσιμέντο μέχρι να διασχίσουμε πάλι το δρόμο. Από την άλλη μεριά του δρόμου συνεχίζει το καλντερίμι. Πιο πάνω καλύπτεται πάλι από τσιμέντο και σε πενήντα μέτρα βγαίνουμε σε φαρδύ δρόμο πάνω σε στροφή του. Στο σημείο αυτό υπάρχει μεγάλη τσιμεντένια δεξαμενή νερού. Ακολουθούμε ευθεία ανηφορικά το χωματόδρομο για πενήντα μέτρα και ξαναβρίσκουμε στα δεξιά το καλντερίμι που ανηφορίζει με ελιγμούς. Λίγο παραπάνω διασχίζουμε τις γραμμές του τρένου από πέτρινο γεφυράκι που περνάει από πάνω τους. Μια διακλάδωση του καλντεριμιού αριστερά μας κατεβάζει στις γραμμές και στο μικρό σταθμό του τρένου που εξυπηρετούσε τους κατοίκους των Πινακατών. 
            Συνεχίζοντας στο καλντερίμι, πιο πάνω συναντούμε σπίτι και μπαίνουμε σε ανηφορικό δρόμο, ο οποίος λίγα μέτρα πιο πάνω κάνει στροφή αριστερά. Περνούμε από άλλο εξοχικό σπίτι με πέτρινη σκεπή και μετά ο δρόμος μας βγαίνει λοξά σε φαρδύτερο δρόμο, που συνεχίζει να ανηφορίζει και στρίβει αριστερά. Λίγο πιο πάνω βλέπουμε το καλντερίμι να συνεχίζει στη δεξιά πλευρά του δρόμου και το ακολουθούμε.
Θέα προς τα Καλά Νερά

         Στην πορεία μας διασχίζουμε τρεις φορές την άσφαλτο και την τέταρτη φορά βγαίνουμε σε ανηφορικό τσιμεντόδρομο που σε λίγα μέτρα βγαίνει πάλι στην άσφαλτο. Στο σημείο αυτό υπάρχει στύλος με πινακιδάκι.
         Βαδίζουμε για λίγο στην άσφαλτο, περνούμε ένα σπίτι στα δεξιά και το καλντερίμι συνεχίζει παράλληλα με το δρόμο, δίπλα στο αυλάκι που είναι στην δεξιά πλευρά του δρόμου. Εδώ χρειάζεται λίγο καθάρισμα αλλά παραμένει βατό. Πιο πάνω ξαναβγαίνει στην άσφαλτο, όπου βαδίζουμε για λίγο και  πάλι το ξαναβρίσκουμε πιο πάνω, εμφανές και καθαρό, στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Ανηφορίζοντας, διασχίζουμε την άσφαλτο λίγο παραπάνω και συνεχίζουμε στο καλντερίμι, που περνά δίπλα από ένα σπίτι. Σε λίγο ενώνεται λοξά από δεξιά μας δρόμος που πάει στο μοναστήρι της Αγίας Κυριακής και αμέσως φθάνουμε για να διασχίσουμε τελευταία φορά τον ασφαλτόδρομο. Εδώ στη διασταύρωση υπάρχει βρύση που τρέχει νερό, ένα μεγάλο προσκυνητάρι, καθώς και ένα παλιό αλώνι απέναντι αριστερά.
         Διασχίζουμε την άσφαλτο και αμέσως ξαναμπαίνουμε σε ωραίο καλντερίμι, που κατηφορίζει ομαλά προς τη ρεματιά. Απέναντι βλέπουμε τα σπίτια των Πινακατών.
Το τσιμεντένιο γεφυράκι κοντά στο χωριό
          Περνούμε το ρέμα από τσιμεντένιο γεφύρι και λίγο πιο πάνω το καλντερίμι κάνει διχάλα όπου πάμε δεξιά, ακολουθώντας την πινακίδα προς ''Πλατεία''. Λίγο πιο πέρα υπάρχει νέα διασταύρωση όπου παίρνουμε το ανηφορικό καλντερίμι αριστερά, βλέποντας τα κόκκινα σημάδια. Τελικά ανεβαίνουμε λίγα σκαλάκια και φθάνουμε στην όμορφη πλατεία των Πινακατών, όπου δεσπόζει ο τεράστιος πλάτανος μπροστά στη νεοκλασική μαρμάρινη βρύση, που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο.
Πλατεία Πινακατών



Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Χάνια - Νησάκι - Μακρυρράχη (Μονοπάτι των Καταρρακτών)

Το ρέμα στην Πλακωτούρα
Απόσταση; 9,8 χλμ.
Διάρκεια: 4,5-5 ώρες με στάσεις
Υψόμετρο: από 1200 μ. (αρχή) σε 320 μ. (πλατεία Μακρυρράχης)
Συνολική ανάβαση: 121 μ.  Συνολική κατάβαση: 956 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: από τα ρέματα
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail

Powered by Wikiloc

          Αυτή είναι μια καταπληκτική διαδρομή μέσα σε δάσος οξιάς και καστανιάς, σε ένα μέχρι τώρα άγνωστο μονοπάτι, παράλληλο με την πορεία του Μεγάλου ρέματος, το οποίο (ρέμα) βρίσκεται ανάμεσα Ανήλιο και Μακρυρράχη και καταλήγει στην παραλία του Μπάνικα. Ερευνήθηκε, καθαρίστηκε και σηματοδοτήθηκε από τον Σύλλογο Απανταχού Μακρυρραχιωτών και τον Ε.Ο.Σ. Βόλου και περπατήθηκε για πρώτη φορά ολοκληρωμένη στις 29/5/2016. Αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει τη διαδρομή και την κάνει ξεχωριστή, είναι τα πολλά τρεχούμενα ορμητικά νερά, που σχηματίζουν εντυπωσιακούς καταρράκτες και λιμνούλες (βάθρες) στα σημεία όπου συναντούμε και διασχίζουμε το ρέμα (τουλάχιστον σε τρία). Έτσι, όταν την περπατήσαμε, αυθόρμητα την ονομάσαμε  ''Μονοπάτι των Καταρρακτών''.
Ο καταρράκτης στα Καβούρια
        Ένας πρακτικός τρόπος για να πραγματοποιηθεί η πορεία, είναι να αφήσουμε το αυτοκίνητό μας στο πρώτο πάρκινγκ προς το χιονοδρομικό κέντρο και να γυρίσουμε από τη Μακρυρράχη στα Χάνια με το λεωφορείο των 17.15' (www.ktelvolou.gr). Στην πλατεία της Μακρυρράχης θα βρούμε καφενείο και εστιατόριο ανοικτά όλο το χρόνο.

         Ξεκινώντας λοιπόν από το πρώτο πάρκινγκ, βαδίζουμε για λίγο πάνω στην άσφαλτο προς το χιονοδρομικό. Μετά από πενήντα μέτρα, προσέχοντας το κόκκινο σημάδι και το πινακιδάκι αριστερά,  φεύγουμε λοξά σε μονοπάτι που κατηφορίζει ελαφρά.
       Περνούμε ένα ρεματάκι και μετά βαδίζουμε ομαλά πάνω σε μια ράχη με κατεύθυνση βορειοανατολικά. Απέναντι βλέπουμε την κορυφή Αγριόλευκες με τις πίστες του σκι. Η βλάστηση εδώ αποτελείται από χαμηλές οξιές και σε ένα σημείο περνούμε από τα ερείπια πέτρινου κτίσματος.
Οι Αγριόλευκες από το μονοπάτι
      Το μονοπάτι στη συνέχεια κατηφορίζει πιο απότομα, όμως είναι καλά σηματοδοτημένο και δεν υπάρχει περίπτωση να χαθούμε. Τελικά βγαίνουμε σε διασταύρωση σε δασικό δρόμο, στη θέση Νησάκι, Εδώ πενήντα μέτρα πιο πάνω στο δρόμο είναι το καταφύγιο κυνηγών Μακρυρράχης, ένα καλό σημείο για να κάνουμε μια στάση.
Καταφύγιο κυνηγών Μακρυρράχης στο Νησάκι
         Επιστρέφοντας στη διασταύρωση, όπου υπάρχει στύλος με πινακιδάκι, παίρνουμε το δρόμο με κατεύθυνση ανατολική. Περνούμε ένα ρέμα και λίγο παρακάτω σε δεξιά στροφή του δρόμου, φεύγουμε ευθεία προς τα κάτω μέσα στο δάσος με ψηλές οξιές.
Οξιά δεμένη  κόμπο
       Το μονοπάτι κατά διαστήματα δεν είναι σαφές, όμως μας βοηθούν τα κόκκινα σημάδια. Περνούμε άλλο ρέμα και βγαίνουμε πάλι στο δασικό δρόμο στη θέση Πλακωτούρα.
      Εδώ θα κάνουμε οπωσδήποτε μια παράκαμψη πέντε λεπτών προς τα αριστερά για να επισκεφθούμε τον καταρράκτη. Ο δρόμος ξαναπερνά το ρέμα και σε λίγο τερματίζει, εκεί όπου συναντά νέο ρέμα. Τα νερά εδώ κάνουν μια μικρή βάθρα και μετά κατηφορίζουν ορμητικά σε αυλάκι μέσα στο βράχο.
Το αυλάκι στο βράχο στην Πλακωτούρα
        Ακολουθούμε την πορεία του νερού από δίπλα, βαδίζοντας στην ομαλή κατηφορική βραχοπλαγιά που δε γλιστράει, και φτάνουμε λίγο παρακάτω μπροστά σε εντυπωσιακό, αέρινο καταρράκτη είκοσι μέτρων, που πέφτει ψηλά από το βράχο στα νερά που τρέχουν άφθονα από κάτω. Κάποιος τον ονόμασε ''Λειβαδίτη του Πηλίου''! Η αίσθηση που δημιουργεί το μαγευτικό αυτό μέρος δεν περιγράφεται εύκολα και απλώς καθόμαστε πάνω στο βράχο για να την απολαύσουμε. Εδώ υπήρχε ''Δέση'', δηλαδή αυλάκι ήδη από την εποχή της Τουρκοκρατίας, για να παίρνει νερό για άρδευση των κτημάτων που είναι χαμηλότερα (η ''Δέση από την Πλακωτούρα'').
Θαυμάζοντας την ομορφιά του καταρράκτη στην Πλακωτούρα
           Επιστρέφουμε πίσω και ακολουθούμε το δρόμο που ανηφορίζει ελαφρά. Σε διασταύρωση πάμε ευθεία και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. Σε νέα διασταύρωση πάμε επίσης ευθεία. Σε λίγο, εκεί όπου μέσα στο δρόμο είναι πεσμένο μεγάλο δέντρο, ακολουθούμε τα σημάδια αριστερά κάτω και μετά προς τα δεξιά, σε μονοπάτι που τραβερσάρει ομαλά την πλαγιά. Περνούμε από δύο ερειπωμένα καλύβια καθώς κατηφορίζουμε. Παρακάτω διασχίζουμε τσιμεντένιο αυλάκι. Εδώ αν βαδίσουμε για λίγο δίπλα στο αυλάκι προς τα αριστερά (με ένα πέρασμα ακατάλληλο για αυτούς που έχουν υψοφοβία) θα συναντήσουμε πάλι Δέση με βάθρα από κάτω (η ''Δέση από την Παναγίτσα'').
Η ''Δέση από την Παναγίτσα''
            Συνεχίζοντας στο μονοπάτι προς τα κάτω, σε λίγο φθάνουμε στην τοποθεσία ''Καβούρια'', που ονομάστηκε έτσι από τα καβούρια του γλυκού νερού που υπήρχαν εδώ (πάντως εμείς είδαμε αρκετά βατράχια και καθόλου καβούρια). Τα νερά του ρέματος που τρέχουν ορμητικά κάτω από τα πλατάνια σχηματίζουν εδώ από κάτω μια μεγάλη βάθρα, κατάλληλη για κολύμπι από τους τολμηρούς. Αυτό είναι άλλο ένα σημείο μεγάλης ομορφιάς που θα μας καθηλώσει για αρκετή ώρα μέχρι να τη χορτάσουμε.
Η βάθρα στα Καβούρια 
          Διασχίζουμε το ρέμα και το μονοπάτι βγαίνει λίγο πιο πάνω σε κτήμα με μηλιές. Περνούμε μέσα από το κτήμα και συναντούμε τσιμεντοστρωμένο αγροτικό δρόμο. Αν τον ακολουθήσουμε προς τα πάνω (αριστερά) θα μας βγάλει στο Καράβωμα, απ` όπου μπορούμε να επιστρέψουμε πίσω στα Χάνια από την κύρια διαδρομή Χάνια-Μακρυρράχη, μέσω Προφήτη Ηλία. Εμείς όμως ακολουθούμε τον τσιμεντόδρομο προς τα δεξιά κατηφορίζοντας. Πιο πέρα κάνει ένα ''S''και είκοσι μέτρα μετά την τελευταία αριστερή στροφή (προσοχή στα σημάδια), τον αφήνουμε προς τα δεξιά και διασχίζουμε ένα κτήμα. Μπαίνουμε σε δάσος οξιάς ακολουθώντας τα σημάδια, και σε λίγο φθάνουμε πάλι στην κοίτη του ρέματος.
Ο καταρράκτης στα Καβούρια
'         Πολλά νερά έρχονται από πάνω και σχηματίζουν καταρράκτη απλωμένο. Ο βράχος εμφανίζει περίτεχνα σχήματα από τη διάβρωση του νερού και το όλο σκηνικό συμπληρώνει η λιμνούλα από κάτω. Πάλι αναγκαζόμαστε να σταθούμε και να απολαύσουμε την ασύγκριτη αίσθηση που δημιουργούν τα στοιχεία της φύσης στον επίγειο αυτόν παράδεισο του Πηλίου, όπου είχαμε την τύχη να βρεθούμε.
            Περνούμε ξανά το ρέμα και βαδίζουμε πλέον σε δρόμο, που μπαίνει μέσα σε δάσος από μεγάλες καστανιές. Δεξιά φεύγει άλλος δρόμος πηγαίνοντας προς τον Κισσό. Εμείς βαδίζουμε ομαλά παράλληλα με το ρέμα, έχοντας εντυπωσιακή θέα της άγριας πλαγιάς απέναντι, κατάφυτης από αδιαπέραστη βλάστηση.
Στο δρόμο προς την Παναγίτσα
         Στο δρόμο μας πιο πέρα συναντούμε το εκκλησάκι της Παναγίτσας (Ζωοδόχου Πηγής). Δίπλα στο ξωκλήσι τρέχει λίγο πόσιμο νερό από έναν σωλήνα. Αφήνουμε άλλο δρόμο δεξιά μας και συνεχίζουμε παράλληλα με το Μεγάλο Ρέμα, για να βγούμε τελικά στη γέφυρα της ασφάλτου ανάμεσα Μακρυρράχη και Ανήλιο, στη θέση Φελούκα. Εδώ υπάρχουν θερμοκήπια (και τα δύο χωριά έχουν μεγάλη παραγωγή καλλωπιστικών φυτών). 
          Βαδίζοντας πλέον πάνω στην άσφαλτο προς τα αριστερά (βόρεια), σε εννιακόσια μέτρα φθάνουμε στην πλατεία της Μακρυρράχης.
Η πλατεία της Μακρυρράχης

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Πινακάτες - Βυζίτσα

Πινακάτες

Απόσταση: 1,74 χλμ.
Διάρκεια: 50 λεπτά
Υψόμετρο: από 590 μ. (Πινακάτες) σε 510 μ. (ελάχιστο) σε 520 μ. (Βυζίτσα)
Συνολική ανάβαση: 77 μ.  Συνολική κατάβαση: 128 μ.
Σήμανση: κόκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc 

Powered by Wikiloc

          H διαδρομή αυτή διανοίχθηκε το Μάρτιο του 2016 με την εθελοντική εργασία μελών του  Ορειβατικού συλλόγου Βόλου, των Φίλων των Καλντεριμιών Νοτίου Πηλίου και των Πολιτιστικών συλλόγων Πινακατών και Βυζίτσας. Ήταν σε κανονική χρήση μέχρι το 1985, οπότε τελείωσε η κατασκευή του αμαξιτού δρόμου, και μάλιστα, όσα παιδιά από τις Πινακάτες τελειώνοντας το δημοτικό σχολείο ήθελαν να συνεχίσουν στο Γυμνάσιο Μηλεών, έπρεπε να περάσουν από εκεί πρωί και μεσημέρι. Με αυτήν επίσης συνδέονται οι πεζοπορικές διαδρομές Καλά Νερά-Πινακάτες και Καλά Νερά-Βυζίτσα, και έτσι μπορεί να δημιουργηθεί κυκλική διαδρομή είτε μέσω Καλών Νερών, είτε μέσω των γραμμών του τρένου.

         Ξεκινώντας από το πάρκινγκ στο κέντρο των Πινακατών, βαδίζουμε στην άσφαλτο με κατεύθυνση προς Βυζίτσα. Βγαίνοντας από το χωριό, η άσφαλτος κάνει στροφή δεξιά και κατηφορίζει. Εκατό μέτρα μετά από αυτή τη στροφή, προσέχοντας αριστερά μας πίσω από τη μπάρα ασφαλείας του δρόμου, βρίσκουμε το μονοπάτι που κατηφορίζει με ελιγμούς προς τη ρεματιά της Βασιλικής. Στα πρώτα μέτρα έχουν σκαφτεί σκαλοπατάκια στο χώμα για να διευκολύνουν την κάθοδο.

     Περνούμε το ρέμα, που κατεβάζει νερό την άνοιξη, και στην άλλη όχθη συναντούμε χωματόδρομο παράλληλο με το ρέμα, στον οποίο βαδίζουμε προς τα δεξιά (όπως κατηφορίζει το ρέμα). Μετά από εκατό μέτρα βρίσκουμε αριστερά μας τη συνέχεια του μονοπατιού που κόβεται από το δρόμο. Ανεβαίνουμε λοιπόν στο μονοπάτι, που περνά αρχικά ανάμεσα από κτήματα και παραπάνω συναντούμε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά για λίγα μέτρα ακολουθώντας την πινακίδα και αμέσως στρίβουμε δεξιά (ανατολικά) στο σηματοδοτημένο μονοπάτι. 
Bλέποντας τη Βυζίτσα
               Πιο πέρα υπάρχει πεζούλα με ξερολιθιά και βαδίζουμε στην επάνω άκρη ενός κτήματος. Μετά το κτήμα, το μονοπάτι στενεύει για λίγα μέτρα από κατολισθήσεις. Απέναντι βλέπουμε τη Βυζίτσα, από την οποία μας χωρίζει το ρέμα του Γαλάνη. Βλέπουμε επίσης και τον ασφαλτόδρομο αμέσως από κάτω μας. Κατηφορίζουμε και περνούμε το ρέμα πατώντας στις πέτρες. Στην άλλη όχθη ανηφορίζουμε για λίγο σε καλντερίμι, όμως κατόπιν ξαναγίνεται μονοπάτι. Από κάποια σημεία βλέπουμε όμορφη θέα προς τη θάλασσα του Παγασητικού.
Bρύση Σακελλάρη

              Περνούμε τρίτο μικρότερο ρέμα και μετά ξαναβρίσκουμε καλντερίμι καθώς συναντούμε τα πρώτα σπίτια της Βυζίτσας. Εδώ καταλήγει και ένας τσιμεντόδρομος. Συνεχίζοντας ομαλά στο καλντερίμι, περνούμε από τη βρύση Σακελλάρη, που χρονολογείται από το 17ο αιώνα, δυστυχώς όμως χωρίς τρεχούμενο νερό. Σε διασταύρωση καλντεριμιών πάμε αριστερά, περνούμε ένα τσιμεντένιο γεφυράκι και σύντομα φθάνουμε στην ήσυχη μικρή πλατεία της Βυζίτσας.
Πλατεία Βυζίτσας

Αρχοντικό στη Βυζίτσα


Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

Ξινόβρυση - Ποτιστικά

Ποτιστικά

Απόσταση: 4,2 χλμ.
Διάρκεια: 1,5 ώρα (καθαρός χρόνος πορείας 1.15')
Υψόμετρο: από 221 μ. (Ξινόβρυση) σε 0 μ. (παραλία Ποτιστικών)
Συνολική ανάβαση: 63 μ.  Συνολική κατάβαση: 283 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail


Powered by Wikiloc
         To καλντερίμι που πήγαινε από την Ξινόβρυση προς την παραλία των Ποτιστικών καθαρίστηκε και σηματοδοτήθηκε το 2016 με τη συνεργασία των Φίλων των Καλντεριμιών Νοτίου Πηλίου, του Ορειβατικού Συλλόγου Βόλου και του Πολιτιστικού Συλλόγου Ξινόβρυσης.
Ποτιστικά
        Είναι μια πολύ όμορφη διαδρομή με διάρκεια μιάμισης ώρας. Στο τελευταίο τμήμα βαδίζουμε σε αγροτικό δρόμο. Η Ξινόβρυση συνδέεται με πεζοπορικές διαδρομές επίσης με την Αργαλαστή και με τη Συκή.

         Από τον μεγάλο πλάτανο στην πλατεία της Ξινόβρυσης κατηφορίζουμε στο φαρδύ πλακόστρωτο καλντερίμι, το οποίο βγαίνει σε τσιμεντόδρομο στην κάτω άκρη του χωριού και πάμε αριστερά. Σε λίγα μέτρα βρίσκουμε ξανά το καλντερίμι στα δεξιά, μισοκρυμμένο από χόρτα και χώματα και περνούμε κάτω από το τελευταίο σπίτι του χωριού. Παρακάτω γίνεται για λίγο αγροτικός δρόμος περνώντας ανάμεσα σε κτήματα, αλλά σύντομα κάνει την εμφάνισή του και πάλι, κατηφορίζοντας προς τη ρεματιά.

        Φθάνοντας κάτω περνούμε στην απέναντι όχθη και βαδίζουμε για αρκετό διάστημα δίπλα στην κοίτη του ρέματος, κατάφυτου από οργιώδη βλάστηση.
           Κατόπιν το καλντερίμι αρχίζει να ανηφορίζει στην πλαγιά και γίνεται αγροτικός δρόμος. Τελικά βγαίνει  πάνω στη ράχη στην άσφαλτο, όπου και βαδίζουμε για λίγο κατηφορίζοντας ελαφρά. Κοιτώντας στην πλαγιά αριστερά, στο βάθος φαίνεται η Συκή και πιο μακριά το Νεοχώρι.
Κοιτάζοντας την Ξινόβρυση από τη ράχη

       Σε πενήντα μέτρα, μετά από μια σειρά από δέντρα, αφήνουμε την άσφαλτο προς τα δεξιά και γρήγορα ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι, που κατηφορίζει ομαλά στην πλαγιά.

           Περνάμε δίπλα από μικρή στέρνα που κρατά λίγο νερό, μετά περνάμε πάνω από ένα καλύβι, διασχίζουμε μια έκταση με πυκνές καλαμιές και τέλος βγαίνουμε σε διασταύρωση αγροτικών δρόμων, όπου πάμε ευθεία απέναντι, στο δρόμο που συνεχίζει στην ίδια κατεύθυνση βορειοανατολικά. Σε νέα διασταύρωση με ανηφορικό δρόμο δεξιά, εμείς πάμε ευθεία.
        Σε λίγο, ο χωματόδρομος ανηφορίζοντας κάνει δεξιά στροφή. Ακριβώς στη δεξιά αυτή στροφή, όπου διακρίνουμε και λίγο καλντερίμι μέσα στο δρόμο, τον αφήνουμε και πάμε προς τα αριστερά, ακολουθώντας μια περίφραξη. Τώρα κατηφορίζουμε σε μονοπάτι, που κάπου κάπου έχει στοιχεία καλντεριμιού, έχοντας δίπλα μας αριστερά την περίφραξη και δεξιά το δάσος. Τελικά βγαίνουμε λοξά σε δρόμο και λίγο παρακάτω στη διασταύρωση πάμε αριστερά.
     Από εδώ και πέρα βαδίζουμε συνέχεια στο δρόμο, συναντώντας διάφορα εξοχικά σπίτια. Πλησιάζουμε ολοένα τη θάλασσα, βλέποντας μπροστά μας αριστερά τα Ποτιστικά και δεξιά την παραλία Μελανή.
Μελανή
     Τέλος βγαίνουμε στην άσφαλτο, την οποία ακολουθούμε προς τα κάτω. Μπορούμε ν` αποφύγουμε το τελευταίο κομμάτι της ασφάλτου  μέχρι την παραλία, βαδίζοντας σε χωματόδρομο από το εκκλησάκι που θα συναντήσουμε αριστερά μας.
Ποτιστικά

         Στην όμορφη παραλία των Ποτιστικών το καλοκαίρι λειτουργούν ενοικιαζόμενα δωμάτια και εστιατόρια, όπως επίσης και στην Ξινόβρυση όλο το χρόνο.



Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Αργαλαστή - Ξινόβρυση

Η Αργαλαστή από το μονοπάτι

Απόσταση: 5,5 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 1.40')
Υψόμετρο: από 250 μ. (Αργαλαστή) σε 360 μ. (μέγιστο) σε 220 μ. (Ξινόβρυση)
Συνολική ανάβαση: 188 μ.  Συνολική κατάβαση: 215 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail


Powered by Wikiloc
       
     Στο πρώτο τμήμα της πορείας αυτής από την Αργαλαστή μέχρι το ρέμα Καρύδι, δεν ακολουθήσαμε το κύριο καλντερίμι (που έχει τώρα όλο γίνει αγροτικός δρόμος), αλλά πήραμε το εναλλακτικό μονοπάτι από τη βρύση Καμάρα, που είναι σαφώς γραφικότερο, ομορφότερο και το προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

          Ξεκινώντας από τη διασταύρωση στο κέντρο της Αργαλαστής προς Ξινόβρυση, περνάμε δίπλα στην κεντρική βρύση του ''Κούβλου'' (το νερό της είναι πόσιμο) και το παλιό πέτρινο κτήριο του Δημοτικού σχολείου, λίγο αριστερότερα από τον κύριο δρόμο. Ανηφορίζουμε ευθεία στο στενό ασφαλτοστρωμένο δρόμο και φτάνοντας στο τέρμα του  στρίβουμε αριστερά. Ο δρόμος γίνεται καλντερίμι που οδηγεί στην βρύση ''Καμάρα''.
Βρύση ''Καμάρα''

        Πέντε μέτρα πριν τη βρύση, φεύγει λοξά δεξιά το μονοπάτι και το ακολουθούμε, ανηφορίζοντας ομαλά με κατεύθυνση βορειοανατολική. Σε λίγο μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε για ένα διάστημα, μέχρι που βρίσκουμε το μονοπάτι ευθεία μπροστά, πάνω σε αριστερή στροφή που κάνει ο δρόμος.
Βαδίζοντας στο μονοπάτι

           Ανηφορίζουμε ελαφρά σε ομαλό ύψωμα με πουρνάρια, βλέποντας αριστερά μας όμορφες όψεις της Αργαλαστής με τη θάλασσα στο βάθος.
Αργαλαστή


           Φτάνοντας στη ράχη, αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. Το μονοπάτι κάνει μια ομαλή καμπύλη από δεξιά. Μπροστά μας βλέπουμε μια σειρά από κυπαρίσσια, τα οποία αφήνουμε στα αριστερά μας όπως κατεβαίνουμε. Συνεχίζοντας ευθεία, αφήνουμε κάθετη διασταύρωση με φαρδύ μονοπάτι και κατεβαίνουμε χαμηλά δίπλα στη ρεματιά, περνώντας από παλιά βρύση και μικρή στέρνα, μέσα σε ένα πολύ όμορφο σκηνικό. Τελικά  βγαίνουμε σε χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε για λίγο ακόμα ανηφορικά μέχρι το σημείο που κάνει αριστερή στροφή. Ο χωματόδρομος αυτός κατευθύνεται προς την Αργαλαστή και έχει βαδίσει πάνω στην πορεία του παλιού καλντεριμιού. Έτσι, αν συνεχίσουμε αριστερά θα επιστρέψουμε στην Αργαλαστή. 
         Εδώ λοιπόν στρίβουμε δεξιά (υπάρχει στύλος με πινακιδάκι) και κατηφορίζουμε στην πλαγιά για να περάσουμε το ρέμα από το πέτρινο τοξωτό γεφύρι ''Καρύδι''. Είναι ένα πολύ όμορφο, ''μυστικό'' σημείο με τρεχούμενο νερό κάτω από τη σκιά των μεγάλων δέντρων. Το μικρό γεφυράκι διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση παρά τις ρωγμές του χρόνου στο κορμί του, όντας εντελώς αθέατο από το δρόμο.
Το γεφύρι Καρύδι

     Στην άλλη πλευρά ξαναβγαίνουμε στο δρόμο, ο οποίος σε λίγο αλλάζει κατεύθυνση ανηφορίζοντας προς τα ανατολικά. Σύντομα έχουμε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά και αμέσως σε νέα διασταύρωση δεξιά. Ο δρόμος τερματίζει σε κτήμα και συνεχίζουμε ευθεία σε μονοπάτι πλέον, ανηφορίζοντας στην πλαγιά προς τα βορειοανατολικά. Παραπάνω το μονοπάτι ξαναγίνεται στενός αγροτικός δρόμος και φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδες.

          Εδώ ο δρόμος ευθεία πάει προς τον οικισμό Καλλιθέα (Μπιρ) που είναι πολύ κοντά, ενώ εμείς στρίβουμε αριστερά σε μονοπάτι, περνούμε στην άκρη από ένα κτήμα και μετά βαδίζουμε σε διάδρομο ανάμεσα σε δύο περιφράξεις. Φθάνοντας στη ράχη πάμε ελαφρώς αριστερά και αρχίζουμε πλέον  να κατηφορίζουμε, έχοντας την περίφραξη δεξιά μας. Μπαίνουμε σε δρόμο και παρακάτω, εκεί που κάνει δεξιά στροφή προς την άσφαλτο που είναι από κάτω, βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού αριστερά μας και βαδίζουμε ανάμεσα σε δύο κτήματα που είναι εκατέρωθεν. Πιο πέρα βγαίνουμε σε δρόμο, ο οποίος περνά από τα διαμερίσματα ''Λεωνίδας'' και κατεβαίνει στην άσφαλτο. Τη διασχίζουμε και συνεχίζουμε σε πλακόστρωτο κατηφορικά μπαίνοντας πλέον στο χωριό της Ξινόβρυσης, που παλαιότερα είχε την ονομασία ''Μπιστινίκα''. Λίγο παρακάτω στρίβουμε αριστερά και σύντομα φθάνουμε στην ήσυχη πλατεία με τα δύο μεγάλα πλατάνια και την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Πλατεία Ξινόβρυσης

      Από την Ξινόβρυση μπορούμε να συνεχίσουμε βαδίζοντας προς την παραλία των Ποτιστικών ή προς τη Συκή.