Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Χάνια - Νησάκι - Μακρυρράχη (Μονοπάτι των Καταρρακτών)

Το ρέμα στην Πλακωτούρα
Απόσταση; 9,8 χλμ.
Διάρκεια: 4,5-5 ώρες με στάσεις
Υψόμετρο: από 1200 μ. (αρχή) σε 320 μ. (πλατεία Μακρυρράχης)
Συνολική ανάβαση: 121 μ.  Συνολική κατάβαση: 956 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: από τα ρέματα
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail

Powered by Wikiloc

          Αυτή είναι μια καταπληκτική διαδρομή μέσα σε δάσος οξιάς και καστανιάς, σε ένα μέχρι τώρα άγνωστο μονοπάτι, παράλληλο με την πορεία του Μεγάλου ρέματος, το οποίο (ρέμα) βρίσκεται ανάμεσα Ανήλιο και Μακρυρράχη και καταλήγει στην παραλία του Μπάνικα. Ερευνήθηκε, καθαρίστηκε και σηματοδοτήθηκε από τον Σύλλογο Απανταχού Μακρυρραχιωτών και τον Ε.Ο.Σ. Βόλου και περπατήθηκε για πρώτη φορά ολοκληρωμένη στις 29/5/2016. Αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει τη διαδρομή και την κάνει ξεχωριστή, είναι τα πολλά τρεχούμενα ορμητικά νερά, που σχηματίζουν εντυπωσιακούς καταρράκτες και λιμνούλες (βάθρες) στα σημεία όπου συναντούμε και διασχίζουμε το ρέμα (τουλάχιστον σε τρία). Έτσι, όταν την περπατήσαμε, αυθόρμητα την ονομάσαμε  ''Μονοπάτι των Καταρρακτών''.
Ο καταρράκτης στα Καβούρια
        Ένας πρακτικός τρόπος για να πραγματοποιηθεί η πορεία, είναι να αφήσουμε το αυτοκίνητό μας στο πρώτο πάρκινγκ προς το χιονοδρομικό κέντρο και να γυρίσουμε από τη Μακρυρράχη στα Χάνια με το λεωφορείο των 17.15' (www.ktelvolou.gr). Στην πλατεία της Μακρυρράχης θα βρούμε καφενείο και εστιατόριο ανοικτά όλο το χρόνο.

         Ξεκινώντας λοιπόν από το πρώτο πάρκινγκ, βαδίζουμε για λίγο πάνω στην άσφαλτο προς το χιονοδρομικό. Μετά από πενήντα μέτρα, προσέχοντας το κόκκινο σημάδι και το πινακιδάκι αριστερά,  φεύγουμε λοξά σε μονοπάτι που κατηφορίζει ελαφρά.
       Περνούμε ένα ρεματάκι και μετά βαδίζουμε ομαλά πάνω σε μια ράχη με κατεύθυνση βορειοανατολικά. Απέναντι βλέπουμε την κορυφή Αγριόλευκες με τις πίστες του σκι. Η βλάστηση εδώ αποτελείται από χαμηλές οξιές και σε ένα σημείο περνούμε από τα ερείπια πέτρινου κτίσματος.
Οι Αγριόλευκες από το μονοπάτι
      Το μονοπάτι στη συνέχεια κατηφορίζει πιο απότομα, όμως είναι καλά σηματοδοτημένο και δεν υπάρχει περίπτωση να χαθούμε. Τελικά βγαίνουμε σε διασταύρωση σε δασικό δρόμο, στη θέση Νησάκι, Εδώ πενήντα μέτρα πιο πάνω στο δρόμο είναι το καταφύγιο κυνηγών Μακρυρράχης, ένα καλό σημείο για να κάνουμε μια στάση.
Καταφύγιο κυνηγών Μακρυρράχης στο Νησάκι
         Επιστρέφοντας στη διασταύρωση, όπου υπάρχει στύλος με πινακιδάκι, παίρνουμε το δρόμο με κατεύθυνση ανατολική. Περνούμε ένα ρέμα και λίγο παρακάτω σε δεξιά στροφή του δρόμου, φεύγουμε ευθεία προς τα κάτω μέσα στο δάσος με ψηλές οξιές.
Οξιά δεμένη  κόμπο
       Το μονοπάτι κατά διαστήματα δεν είναι σαφές, όμως μας βοηθούν τα κόκκινα σημάδια. Περνούμε άλλο ρέμα και βγαίνουμε πάλι στο δασικό δρόμο στη θέση Πλακωτούρα.
      Εδώ θα κάνουμε οπωσδήποτε μια παράκαμψη πέντε λεπτών προς τα αριστερά για να επισκεφθούμε τον καταρράκτη. Ο δρόμος ξαναπερνά το ρέμα και σε λίγο τερματίζει, εκεί όπου συναντά νέο ρέμα. Τα νερά εδώ κάνουν μια μικρή βάθρα και μετά κατηφορίζουν ορμητικά σε αυλάκι μέσα στο βράχο.
Το αυλάκι στο βράχο στην Πλακωτούρα
        Ακολουθούμε την πορεία του νερού από δίπλα, βαδίζοντας στην ομαλή κατηφορική βραχοπλαγιά που δε γλιστράει, και φτάνουμε λίγο παρακάτω μπροστά σε εντυπωσιακό, αέρινο καταρράκτη είκοσι μέτρων, που πέφτει ψηλά από το βράχο στα νερά που τρέχουν άφθονα από κάτω. Κάποιος τον ονόμασε ''Λειβαδίτη του Πηλίου''! Η αίσθηση που δημιουργεί το μαγευτικό αυτό μέρος δεν περιγράφεται εύκολα και απλώς καθόμαστε πάνω στο βράχο για να την απολαύσουμε. Εδώ υπήρχε ''Δέση'', δηλαδή αυλάκι ήδη από την εποχή της Τουρκοκρατίας, για να παίρνει νερό για άρδευση των κτημάτων που είναι χαμηλότερα (η ''Δέση από την Πλακωτούρα'').
Θαυμάζοντας την ομορφιά του καταρράκτη στην Πλακωτούρα
           Επιστρέφουμε πίσω και ακολουθούμε το δρόμο που ανηφορίζει ελαφρά. Σε διασταύρωση πάμε ευθεία και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. Σε νέα διασταύρωση πάμε επίσης ευθεία. Σε λίγο, εκεί όπου μέσα στο δρόμο είναι πεσμένο μεγάλο δέντρο, ακολουθούμε τα σημάδια αριστερά κάτω και μετά προς τα δεξιά, σε μονοπάτι που τραβερσάρει ομαλά την πλαγιά. Περνούμε από δύο ερειπωμένα καλύβια καθώς κατηφορίζουμε. Παρακάτω διασχίζουμε τσιμεντένιο αυλάκι. Εδώ αν βαδίσουμε για λίγο δίπλα στο αυλάκι προς τα αριστερά (με ένα πέρασμα ακατάλληλο για αυτούς που έχουν υψοφοβία) θα συναντήσουμε πάλι Δέση με βάθρα από κάτω (η ''Δέση από την Παναγίτσα'').
Η ''Δέση από την Παναγίτσα''
            Συνεχίζοντας στο μονοπάτι προς τα κάτω, σε λίγο φθάνουμε στην τοποθεσία ''Καβούρια'', που ονομάστηκε έτσι από τα καβούρια του γλυκού νερού που υπήρχαν εδώ (πάντως εμείς είδαμε αρκετά βατράχια και καθόλου καβούρια). Τα νερά του ρέματος που τρέχουν ορμητικά κάτω από τα πλατάνια σχηματίζουν εδώ από κάτω μια μεγάλη βάθρα, κατάλληλη για κολύμπι από τους τολμηρούς. Αυτό είναι άλλο ένα σημείο μεγάλης ομορφιάς που θα μας καθηλώσει για αρκετή ώρα μέχρι να τη χορτάσουμε.
Η βάθρα στα Καβούρια 
          Διασχίζουμε το ρέμα και το μονοπάτι βγαίνει λίγο πιο πάνω σε κτήμα με μηλιές. Περνούμε μέσα από το κτήμα και συναντούμε τσιμεντοστρωμένο αγροτικό δρόμο. Αν τον ακολουθήσουμε προς τα πάνω (αριστερά) θα μας βγάλει στο Καράβωμα, απ` όπου μπορούμε να επιστρέψουμε πίσω στα Χάνια από την κύρια διαδρομή Χάνια-Μακρυρράχη, μέσω Προφήτη Ηλία. Εμείς όμως ακολουθούμε τον τσιμεντόδρομο προς τα δεξιά κατηφορίζοντας. Πιο πέρα κάνει ένα ''S''και είκοσι μέτρα μετά την τελευταία αριστερή στροφή (προσοχή στα σημάδια), τον αφήνουμε προς τα δεξιά και διασχίζουμε ένα κτήμα. Μπαίνουμε σε δάσος οξιάς ακολουθώντας τα σημάδια, και σε λίγο φθάνουμε πάλι στην κοίτη του ρέματος.
Ο καταρράκτης στα Καβούρια
'         Πολλά νερά έρχονται από πάνω και σχηματίζουν καταρράκτη απλωμένο. Ο βράχος εμφανίζει περίτεχνα σχήματα από τη διάβρωση του νερού και το όλο σκηνικό συμπληρώνει η λιμνούλα από κάτω. Πάλι αναγκαζόμαστε να σταθούμε και να απολαύσουμε την ασύγκριτη αίσθηση που δημιουργούν τα στοιχεία της φύσης στον επίγειο αυτόν παράδεισο του Πηλίου, όπου είχαμε την τύχη να βρεθούμε.
            Περνούμε ξανά το ρέμα και βαδίζουμε πλέον σε δρόμο, που μπαίνει μέσα σε δάσος από μεγάλες καστανιές. Δεξιά φεύγει άλλος δρόμος πηγαίνοντας προς τον Κισσό. Εμείς βαδίζουμε ομαλά παράλληλα με το ρέμα, έχοντας εντυπωσιακή θέα της άγριας πλαγιάς απέναντι, κατάφυτης από αδιαπέραστη βλάστηση.
Στο δρόμο προς την Παναγίτσα
         Στο δρόμο μας πιο πέρα συναντούμε το εκκλησάκι της Παναγίτσας (Ζωοδόχου Πηγής). Δίπλα στο ξωκλήσι τρέχει λίγο πόσιμο νερό από έναν σωλήνα. Αφήνουμε άλλο δρόμο δεξιά μας και συνεχίζουμε παράλληλα με το Μεγάλο Ρέμα, για να βγούμε τελικά στη γέφυρα της ασφάλτου ανάμεσα Μακρυρράχη και Ανήλιο, στη θέση Φελούκα. Εδώ υπάρχει και ένα θερμοκήπιο (και τα δύο χωριά έχουν μεγάλη παραγωγή καλλωπιστικών φυτών). 
          Βαδίζοντας πλέον πάνω στην άσφαλτο προς τα αριστερά (βόρεια), σε εννιακόσια μέτρα φθάνουμε στην πλατεία της Μακρυρράχης.
Η πλατεία της Μακρυρράχης

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Πινακάτες - Βυζίτσα

Πινακάτες

Απόσταση: 1,74 χλμ.
Διάρκεια: 50 λεπτά
Υψόμετρο: από 590 μ. (Πινακάτες) σε 510 μ. (ελάχιστο) σε 520 μ. (Βυζίτσα)
Συνολική ανάβαση: 77 μ.  Συνολική κατάβαση: 128 μ.
Σήμανση: κόκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS: από το Wikiloc 

Powered by Wikiloc

          H διαδρομή αυτή διανοίχθηκε το Μάρτιο του 2016 με την εθελοντική εργασία μελών του  Ορειβατικού συλλόγου Βόλου, των Φίλων των Καλντεριμιών Νοτίου Πηλίου και των Πολιτιστικών συλλόγων Πινακατών και Βυζίτσας. Ήταν σε κανονική χρήση μέχρι το 1985, οπότε τελείωσε η κατασκευή του αμαξιτού δρόμου, και μάλιστα, όσα παιδιά από τις Πινακάτες τελειώνοντας το δημοτικό σχολείο ήθελαν να συνεχίσουν στο Γυμνάσιο Μηλεών, έπρεπε να περάσουν από εκεί πρωί και μεσημέρι. Με αυτήν επίσης συνδέονται οι πεζοπορικές διαδρομές Καλά Νερά-Πινακάτες και Καλά Νερά-Βυζίτσα, και έτσι μπορεί να δημιουργηθεί κυκλική διαδρομή είτε μέσω Καλών Νερών, είτε μέσω των γραμμών του τρένου.

         Ξεκινώντας από το πάρκινγκ στο κέντρο των Πινακατών, βαδίζουμε στην άσφαλτο με κατεύθυνση προς Βυζίτσα. Βγαίνοντας από το χωριό, η άσφαλτος κάνει στροφή δεξιά και κατηφορίζει. Εκατό μέτρα μετά από αυτή τη στροφή, προσέχοντας αριστερά μας πίσω από τη μπάρα ασφαλείας του δρόμου, βρίσκουμε το μονοπάτι που κατηφορίζει με ελιγμούς προς τη ρεματιά της Βασιλικής. Στα πρώτα μέτρα έχουν σκαφτεί σκαλοπατάκια στο χώμα για να διευκολύνουν την κάθοδο.

     Περνούμε το ρέμα, που κατεβάζει νερό την άνοιξη, και στην άλλη όχθη συναντούμε χωματόδρομο παράλληλο με το ρέμα, στον οποίο βαδίζουμε προς τα δεξιά (όπως κατηφορίζει το ρέμα). Μετά από εκατό μέτρα βρίσκουμε αριστερά μας τη συνέχεια του μονοπατιού που κόβεται από το δρόμο. Ανεβαίνουμε λοιπόν στο μονοπάτι, που περνά αρχικά ανάμεσα από κτήματα και παραπάνω συναντούμε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά για λίγα μέτρα ακολουθώντας την πινακίδα και αμέσως στρίβουμε δεξιά (ανατολικά) στο σηματοδοτημένο μονοπάτι. 
Bλέποντας τη Βυζίτσα
               Πιο πέρα υπάρχει πεζούλα με ξερολιθιά και βαδίζουμε στην επάνω άκρη ενός κτήματος. Μετά το κτήμα, το μονοπάτι στενεύει για λίγα μέτρα από κατολισθήσεις. Απέναντι βλέπουμε τη Βυζίτσα, από την οποία μας χωρίζει το ρέμα του Γαλάνη. Βλέπουμε επίσης και τον ασφαλτόδρομο αμέσως από κάτω μας. Κατηφορίζουμε και περνούμε το ρέμα πατώντας στις πέτρες. Στην άλλη όχθη ανηφορίζουμε για λίγο σε καλντερίμι, όμως κατόπιν ξαναγίνεται μονοπάτι. Από κάποια σημεία βλέπουμε όμορφη θέα προς τη θάλασσα του Παγασητικού.
Bρύση Σακελλάρη

              Περνούμε τρίτο μικρότερο ρέμα και μετά ξαναβρίσκουμε καλντερίμι καθώς συναντούμε τα πρώτα σπίτια της Βυζίτσας. Εδώ καταλήγει και ένας τσιμεντόδρομος. Συνεχίζοντας ομαλά στο καλντερίμι, περνούμε από τη βρύση Σακελλάρη, που χρονολογείται από το 17ο αιώνα, δυστυχώς όμως χωρίς τρεχούμενο νερό. Σε διασταύρωση καλντεριμιών πάμε αριστερά, περνούμε ένα τσιμεντένιο γεφυράκι και σύντομα φθάνουμε στην ήσυχη μικρή πλατεία της Βυζίτσας.
Πλατεία Βυζίτσας

Αρχοντικό στη Βυζίτσα


Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

Ξινόβρυση - Ποτιστικά

Ποτιστικά

Απόσταση: 4,2 χλμ.
Διάρκεια: 1,5 ώρα (καθαρός χρόνος πορείας 1.15')
Υψόμετρο: από 221 μ. (Ξινόβρυση) σε 0 μ. (παραλία Ποτιστικών)
Συνολική ανάβαση: 63 μ.  Συνολική κατάβαση: 283 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail


Powered by Wikiloc
         To καλντερίμι που πήγαινε από την Ξινόβρυση προς την παραλία των Ποτιστικών καθαρίστηκε και σηματοδοτήθηκε το 2016 με τη συνεργασία των Φίλων των Καλντεριμιών Νοτίου Πηλίου, του Ορειβατικού Συλλόγου Βόλου και του Πολιτιστικού Συλλόγου Ξινόβρυσης.
Ποτιστικά
        Είναι μια πολύ όμορφη διαδρομή με διάρκεια μιάμισης ώρας. Στο τελευταίο τμήμα βαδίζουμε σε αγροτικό δρόμο. Η Ξινόβρυση συνδέεται με πεζοπορικές διαδρομές επίσης με την Αργαλαστή και με τη Συκή.

         Από τον μεγάλο πλάτανο στην πλατεία της Ξινόβρυσης κατηφορίζουμε στο φαρδύ πλακόστρωτο καλντερίμι, το οποίο βγαίνει σε τσιμεντόδρομο στην κάτω άκρη του χωριού και πάμε αριστερά. Σε λίγα μέτρα βρίσκουμε ξανά το καλντερίμι στα δεξιά, μισοκρυμμένο από χόρτα και χώματα και περνούμε κάτω από το τελευταίο σπίτι του χωριού. Παρακάτω γίνεται για λίγο αγροτικός δρόμος περνώντας ανάμεσα σε κτήματα, αλλά σύντομα κάνει την εμφάνισή του και πάλι, κατηφορίζοντας προς τη ρεματιά.

        Φθάνοντας κάτω περνούμε στην απέναντι όχθη και βαδίζουμε για αρκετό διάστημα δίπλα στην κοίτη του ρέματος, κατάφυτου από οργιώδη βλάστηση.
           Κατόπιν το καλντερίμι αρχίζει να ανηφορίζει στην πλαγιά και γίνεται αγροτικός δρόμος. Τελικά βγαίνει  πάνω στη ράχη στην άσφαλτο, όπου και βαδίζουμε για λίγο κατηφορίζοντας ελαφρά. Κοιτώντας στην πλαγιά αριστερά, στο βάθος φαίνεται η Συκή και πιο μακριά το Νεοχώρι.
Κοιτάζοντας την Ξινόβρυση από τη ράχη

       Σε πενήντα μέτρα, μετά από μια σειρά από δέντρα, αφήνουμε την άσφαλτο προς τα δεξιά και γρήγορα ξαναβρίσκουμε το καλντερίμι, που κατηφορίζει ομαλά στην πλαγιά.

           Περνάμε δίπλα από μικρή στέρνα που κρατά λίγο νερό, μετά περνάμε πάνω από ένα καλύβι, διασχίζουμε μια έκταση με πυκνές καλαμιές και τέλος βγαίνουμε σε διασταύρωση αγροτικών δρόμων, όπου πάμε ευθεία απέναντι, στο δρόμο που συνεχίζει στην ίδια κατεύθυνση βορειοανατολικά. Σε νέα διασταύρωση με ανηφορικό δρόμο δεξιά, εμείς πάμε ευθεία.
        Σε λίγο, ο χωματόδρομος ανηφορίζοντας κάνει δεξιά στροφή. Ακριβώς στη δεξιά αυτή στροφή, όπου διακρίνουμε και λίγο καλντερίμι μέσα στο δρόμο, τον αφήνουμε και πάμε προς τα αριστερά, ακολουθώντας μια περίφραξη. Τώρα κατηφορίζουμε σε μονοπάτι, που κάπου κάπου έχει στοιχεία καλντεριμιού, έχοντας δίπλα μας αριστερά την περίφραξη και δεξιά το δάσος. Τελικά βγαίνουμε λοξά σε δρόμο και λίγο παρακάτω στη διασταύρωση πάμε αριστερά.
     Από εδώ και πέρα βαδίζουμε συνέχεια στο δρόμο, συναντώντας διάφορα εξοχικά σπίτια. Πλησιάζουμε ολοένα τη θάλασσα, βλέποντας μπροστά μας αριστερά τα Ποτιστικά και δεξιά την παραλία Μελανή.
Μελανή
     Τέλος βγαίνουμε στην άσφαλτο, την οποία ακολουθούμε προς τα κάτω. Μπορούμε ν` αποφύγουμε το τελευταίο κομμάτι της ασφάλτου  μέχρι την παραλία, βαδίζοντας σε χωματόδρομο από το εκκλησάκι που θα συναντήσουμε αριστερά μας.
Ποτιστικά

         Στην όμορφη παραλία των Ποτιστικών το καλοκαίρι λειτουργούν ενοικιαζόμενα δωμάτια και εστιατόρια, όπως επίσης και στην Ξινόβρυση όλο το χρόνο.



Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Αργαλαστή - Ξινόβρυση

Η Αργαλαστή από το μονοπάτι

Απόσταση: 5,5 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες (καθαρός χρόνος πορείας 1.40')
Υψόμετρο: από 250 μ. (Αργαλαστή) σε 360 μ. (μέγιστο) σε 220 μ. (Ξινόβρυση)
Συνολική ανάβαση: 188 μ.  Συνολική κατάβαση: 215 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, στρογγυλά πινακιδάκια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail


Powered by Wikiloc
       
     Στο πρώτο τμήμα της πορείας αυτής από την Αργαλαστή μέχρι το ρέμα Καρύδι, δεν ακολουθήσαμε το κύριο καλντερίμι (που έχει τώρα όλο γίνει αγροτικός δρόμος), αλλά πήραμε το εναλλακτικό μονοπάτι από τη βρύση Καμάρα, που είναι σαφώς γραφικότερο, ομορφότερο και το προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

          Ξεκινώντας από τη διασταύρωση στο κέντρο της Αργαλαστής προς Ξινόβρυση, περνάμε δίπλα στην κεντρική βρύση του ''Κούβλου'' (το νερό της είναι πόσιμο) και το παλιό πέτρινο κτήριο του Δημοτικού σχολείου, λίγο αριστερότερα από τον κύριο δρόμο. Ανηφορίζουμε ευθεία στο στενό ασφαλτοστρωμένο δρόμο και φτάνοντας στο τέρμα του  στρίβουμε αριστερά. Ο δρόμος γίνεται καλντερίμι που οδηγεί στην βρύση ''Καμάρα''.
Βρύση ''Καμάρα''

        Πέντε μέτρα πριν τη βρύση, φεύγει λοξά δεξιά το μονοπάτι και το ακολουθούμε, ανηφορίζοντας ομαλά με κατεύθυνση βορειοανατολική. Σε λίγο μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε για ένα διάστημα, μέχρι που βρίσκουμε το μονοπάτι ευθεία μπροστά, πάνω σε αριστερή στροφή που κάνει ο δρόμος.
Βαδίζοντας στο μονοπάτι

           Ανηφορίζουμε ελαφρά σε ομαλό ύψωμα με πουρνάρια, βλέποντας αριστερά μας όμορφες όψεις της Αργαλαστής με τη θάλασσα στο βάθος.
Αργαλαστή


           Φτάνοντας στη ράχη, αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. Το μονοπάτι κάνει μια ομαλή καμπύλη από δεξιά. Μπροστά μας βλέπουμε μια σειρά από κυπαρίσσια, τα οποία αφήνουμε στα αριστερά μας όπως κατεβαίνουμε. Συνεχίζοντας ευθεία, αφήνουμε κάθετη διασταύρωση με φαρδύ μονοπάτι και κατεβαίνουμε χαμηλά δίπλα στη ρεματιά, περνώντας από παλιά βρύση και μικρή στέρνα, μέσα σε ένα πολύ όμορφο σκηνικό. Τελικά  βγαίνουμε σε χωματόδρομο, στον οποίο βαδίζουμε για λίγο ακόμα ανηφορικά μέχρι το σημείο που κάνει αριστερή στροφή. Ο χωματόδρομος αυτός κατευθύνεται προς την Αργαλαστή και έχει βαδίσει πάνω στην πορεία του παλιού καλντεριμιού. Έτσι, αν συνεχίσουμε αριστερά θα επιστρέψουμε στην Αργαλαστή. 
         Εδώ λοιπόν στρίβουμε δεξιά (υπάρχει στύλος με πινακιδάκι) και κατηφορίζουμε στην πλαγιά για να περάσουμε το ρέμα από το πέτρινο τοξωτό γεφύρι ''Καρύδι''. Είναι ένα πολύ όμορφο, ''μυστικό'' σημείο με τρεχούμενο νερό κάτω από τη σκιά των μεγάλων δέντρων. Το μικρό γεφυράκι διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση παρά τις ρωγμές του χρόνου στο κορμί του, όντας εντελώς αθέατο από το δρόμο.
Το γεφύρι Καρύδι

     Στην άλλη πλευρά ξαναβγαίνουμε στο δρόμο, ο οποίος σε λίγο αλλάζει κατεύθυνση ανηφορίζοντας προς τα ανατολικά. Σύντομα έχουμε διασταύρωση, όπου πάμε αριστερά και αμέσως σε νέα διασταύρωση δεξιά. Ο δρόμος τερματίζει σε κτήμα και συνεχίζουμε ευθεία σε μονοπάτι πλέον, ανηφορίζοντας στην πλαγιά προς τα βορειοανατολικά. Παραπάνω το μονοπάτι ξαναγίνεται στενός αγροτικός δρόμος και φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδες.

          Εδώ ο δρόμος ευθεία πάει προς τον οικισμό Καλλιθέα (Μπιρ) που είναι πολύ κοντά, ενώ εμείς στρίβουμε αριστερά σε μονοπάτι, περνούμε στην άκρη από ένα κτήμα και μετά βαδίζουμε σε διάδρομο ανάμεσα σε δύο περιφράξεις. Φθάνοντας στη ράχη πάμε ελαφρώς αριστερά και αρχίζουμε πλέον  να κατηφορίζουμε, έχοντας την περίφραξη δεξιά μας. Μπαίνουμε σε δρόμο και παρακάτω, εκεί που κάνει δεξιά στροφή προς την άσφαλτο που είναι από κάτω, βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού αριστερά μας και βαδίζουμε ανάμεσα σε δύο κτήματα που είναι εκατέρωθεν. Πιο πέρα βγαίνουμε σε δρόμο, ο οποίος περνά από τα διαμερίσματα ''Λεωνίδας'' και κατεβαίνει στην άσφαλτο. Τη διασχίζουμε και συνεχίζουμε σε πλακόστρωτο κατηφορικά μπαίνοντας πλέον στο χωριό της Ξινόβρυσης, που παλαιότερα είχε την ονομασία ''Μπιστινίκα''. Λίγο παρακάτω στρίβουμε αριστερά και σύντομα φθάνουμε στην ήσυχη πλατεία με τα δύο μεγάλα πλατάνια και την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Πλατεία Ξινόβρυσης

      Από την Ξινόβρυση μπορούμε να συνεχίσουμε βαδίζοντας προς την παραλία των Ποτιστικών ή προς τη Συκή.

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Μηλίνα - Χοντρή Άμμος - Μαύρη Πέτρα (κυκλική)

Χοντρή Άμμος
Απόσταση: 12,2 χλμ.
Διάρκεια: 3.40' (καθαρός χρόνος πορείας 3.20')
Υψόμετρο: από 0 μ. (Μηλίνα) σε 245 μ. (μέγιστο) σε 0 μ. (Μαύρη Πέτρα)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 400 μ.
Σήμανση: πινακιδάκια, κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail

             Στην πορεία αυτή πηγαίνουμε από την θάλασσα του Παγασητικού στη θάλασσα του Αιγαίου και πάλι πίσω. Είναι σχεδόν κυκλική, καθώς η αρχή και το τέρμα απέχουν 2,8 χιλιόμετρα στην παραλιακή άσφαλτο. Είναι καλύτερο να πραγματοποιηθεί Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο όταν η θάλασσα είναι ακόμα αρκετά ζεστή, καθώς θα θελήσουμε σίγουρα να κάνουμε ένα μπάνιο στη Χοντρή Άμμο, αλλά ο ήλιος δεν καίει τόσο πολύ (μεγάλο μέρος της πορείας δεν έχει σκιά). Στο τέλος της πορείας μας στη Μαύρη Πέτρα λειτουργούν δύο εστιατόρια (η Χοντρή Άμμος δεν έχει μαγαζιά).
        Ξεκινώντας από την εκκλησία στην παραλία της Μηλίνας, βαδίζουμε αρχικά στο δρόμο προς Λαύκο. Mετά από εννιακόσια μέτρα, αφού έχουμε αφήσει ένα γεφυράκι δεξιά μας όπου πάει ο δρόμος προς Κυδωνιές (βλέπε τη διαδρομή Μηλίνα-Κυδωνιές-Πηγές), στρίβουμε λοξά δεξιά στο στενό δρόμο προς τον οικισμό Πηγές. Ακολουθούμε το δρόμο όπως πάει, έχοντας στα δεξιά μας το ρέμα του Κουμάνη ή Κουμανόρεμα (προσοχή, στους χάρτες αναφέρεται λανθασμένα ως ''Αμμόρεμα'').    
        Μετά το τελευταίο σπίτι βαδίζουμε πλέον σε χωματόδρομο, ο οποίος τελικά περνά στην απέναντι δεξιά όχθη του ρέματος, στην οποία βαδίζουμε για εκατό μέτρα και ξαναπερνούμε στην αριστερή όχθη. Μπροστά μας έχουμε ένα εξοχικό σπίτι. Εδώ αφήνουμε το δρόμο και το ρέμα και ανηφορίζουμε πλάι στο φράχτη του σπιτιού σε καλντερίμι αρχικά, το οποίο γρήγορα ξαναγίνεται χωματόδρομος. Περνούμε δίπλα από μικρό ξωκλήσι (τον κάτω Αι-Γιάννη) και συνεχίζουμε σε ανηφορικό χωματόδρομο προς ανατολάς, αφήνοντας αριστερά μας δύο διασταυρώσεις. Σε λίγο βλέπουμε στην επάνω πλευρά του δρόμου το όμορφο ξωκλήσι του επάνω Αι-Γιάννη (του Θεολόγου), που φέρει το προσωνύμιο ''στη σάρα'', από τις σαθρές πέτρες που βλέπουμε στην απέναντι πλαγιά. Εδώ έρχεται καλντερίμι που κατηφορίζει από το νεκροταφείο του Λαύκου (δυτική διαδρομή Λαύκος-Πλατανιάς), έτσι η πορεία μας θα μπορούσε να αρχίσει και από εκεί.
           Μετά το ξωκλήσι ο δρόμος πάει ομαλά παράλληλα με το ρέμα. Αφήνουμε δύο ανηφορικές διασταυρώσεις αριστερά (η δεύτερη πάει για Πλατανιά) και τελικά, εκεί όπου ο δρόμος τερματίζει σε σιδερένια πόρτα, μπαίνουμε μέσα στην κοίτη του ρέματος και το ακολουθούμε μέσα στη σκιά των πλατανιών. Περνάμε από δύο παλιά πηγάδια και από μια βρύση χωρίς νερό, βρίσκοντας κομμάτια του μονοπατιού στις όχθες εναλλάξ δεξιά και αριστερά. Κατόπιν έχουμε διασταύρωση, όπου παίρνουμε το δεξιότερο μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια, το οποίο ανηφορίζει στη δεξιά πλαγιά.
Ωραίο μονοπάτι στο Κουμανόρεμα
           Βγαίνοντας επάνω, συναντούμε αγροτικό δρόμο και τον ακολουθούμε προς τα δεξιά σε ομαλό έδαφος. Βαδίζουμε προς τα νοτιοδυτικά στην περιοχή που λέγεται Πέντε Αλώνια. Μετά από ένα χιλιόμετρο υπάρχει διασταύρωση δρόμων, όπου πάμε ευθεία παίρνοντας τον αριστερό κλάδο. Σε εξακόσια μέτρα σε νέα διασταύρωση παίρνουμε τον δεξιό κλάδο ευθεία και μετά από λίγα μέτρα, προσέχοντας αριστερά μας βρίσκουμε το μονοπάτι, που κινείται σε πετρώδες έδαφος με χαμηλή βλάστηση. Αριστερά μας αρχίζει να σχηματίζεται μικρή ρεματιά.
Αντικρίζοντας το Αιγαίο
               Σε λίγο αντικρίζουμε το γαλάζιο του Αιγαίου πελάγους. Το μονοπάτι κάνει ένα-δύο ελιγμούς και τελειώνει καθώς μπαίνουμε σε ελαιώνα. Κατηφορίζοντας σε νότια κατεύθυνση μέσα στον ελαιώνα, σε λίγα μέτρα βρίσκουμε ένα καλύβι και μπαίνουμε σε αγροτικό δρόμο, ο οποίος παρακάτω διασταυρώνεται κάθετα με άλλον δρόμο και πάμε δεξιά (δυτικά).
Φθάνοντας στη Χοντρή Άμμο
               Ο δρόμος τελειώνει στη βοτσαλωτή παραλία της Χοντρής Άμμου, με τα λίγα εξοχικά σπίτια που είναι χτισμένα κατά μήκος της. Εδώ ήταν το ένα από τα δύο λιμάνια της αρχαίας πόλης Ολιζώνος, βασιλιάς της οποίας ήταν ο Φιλοκτήτης (το άλλο λιμάνι της ήταν το Βαλτούδι στη Μαύρη Πέτρα). Ερείπια της Ολιζώνος βρίσκονται στον κοντινό λόφο Παλιόκαστρο.
           Αφού κάνουμε μια βουτιά στα πεντακάθαρα νερά και απολαύσουμε τη γαλήνια ομορφιά του τόπου, ξαναφοράμε τα παπούτσια μας και παίρνουμε πλέον το δρόμο της επιστροφής. Από την ανατολική άκρη της παραλίας συνεχίζουμε στον αγροτικό δρόμο ανηφορίζοντας. Σε δύο διασταυρώσεις πάμε δεξιά προσέχοντας τα κόκκινα σημάδια. Στις επόμενες τρεις διασταυρώσεις πάμε αριστερά ανηφορίζοντας συνεχώς. Από κάποια σημεία έχουμε όμορφη θέα προς τη θάλασσα από ψηλά.
Η Χοντρή Άμμος από ψηλά. Στο βάθος η Σκιάθος
             Φθάνουμε στη ράχη, όπου έχουμε ελαιώνα στα αριστερά μας. Eκεί όπου βλέπουμε ερειπωμένο καλύβι στην αριστερή πλευρά του δρόμου, πάμε λοξά δεξιά κατηφορικά σε μονοπάτι και περνούμε το σύνορο με το από κάτω κτήμα. Κατηφορίζοντας λίγο ακόμα μέσα στο κτήμα μπαίνουμε σε χωματόδρομο πάνω σε στροφή του. Μετά από εκατό μέτρα φεύγουμε λοξά δεξιά από το δρόμο (προσοχή) και βρίσκουμε σαφές μονοπάτι που κατηφορίζει λίγο παρακάτω από το δρόμο, προς την ίδια βόρεια κατεύθυνση.
              Παρακάτω βγαίνουμε πάνω σε στροφή άλλου δρόμου και παίρνουμε τον αριστερότερο, που συνεχίζει να κατηφορίζει ομαλά. Τελικά βγαίνουμε στην παραλιακή άσφαλτο στην τοποθεσία Μαύρη Πέτρα, με το μικρό λιμανάκι και τις δύο ταβέρνες που βρίσκονται εκεί.
Μαύρη Πέτρα
   

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Δράκεια - Άγιος Λαυρέντιος

Δράκεια
Απόσταση: 3,5 χλμ.
Διάρκεια: 1 ώρα
Υψόμετρο: από 480 μ. (Δράκεια) σε 560 μ. (Άγιος Λαυρέντιος)
Συνολική ανάβαση: 125 μ.  Συνολική κατάβαση: 57 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι
Κατεβάστε ίχνος GPS:  από το Wikiloc   από το Everytrail

             Aυτός είναι ένας ευχάριστος περίπατος μιας ώρας που γίνεται κυρίως σε αγροτικό δρόμο μέσα σε δάσος. Στη Δράκεια φτάνουμε περπατώντας από Πορταριά, Χάνια και μέσω Ανεμούτσας από Βόλο ή Αγριά. Από τον Άγιο Λαυρέντιο μπορούμε να συνεχίσουμε βαδίζοντας προς Αγριά, Άγιο Βλάσιο, Άγιο Γεώργιο, Χάνια και Κισσό.
           Ξεκινώντας από την κάτω πλατεία της Δράκειας, παίρνουμε το φαρδύ καλντερίμι που ανηφορίζει δίπλα στη βρύση. Μόλις συναντούμε την άσφαλτο, το καλντερίμι κάνει δεξιά στροφή και συνεχίζει να ανηφορίζει δεξιά από το κοινοτικό γραφείο. Ανηφορίζοντας συνεχώς, βγαίνουμε σε τσιμεντόδρομο, τον οποίο θα ακολουθήσουμε προς τα δεξιά (ανατολικά). Στο σημείο αυτό, είμαστε αμέσως κάτω από την δεύτερη (άνω) πλατεία του χωριού με την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, την οποία αξίζει να επισκεφθούμε ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια.
Δράκεια
          Βαδίζοντας στον τσιμεντόδρομο βγαίνουμε από το χωριό και φθάνουμε στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος. Από κάτω είναι γήπεδο ποδοσφαίρου. Εδώ στρίβουμε αριστερά και ανηφορίζουμε σε χωματόδρομο, μέχρι που βγαίνουμε στην άσφαλτο Δράκειας-Χανίων. Κατηφορίζουμε στην άσφαλτο, που παρακάτω κάνει απότομη δεξιά στροφή. Λίγο μετά τη στροφή αυτή παίρνουμε χωματόδρομο στα αριστερά, και μετά από εκατό μέτρα περνάμε ένα ρέμα. Βαδίζοντας στην αριστερή πλευρά της ρεματιάς, έχουμε θαυμάσια θέα προς τη Δράκεια απέναντι.
Η Δράκεια από τον χωματόδρομο
        Μετά από κάμποση πορεία συναντούμε διχάλα, όπου παίρνουμε τον αριστερό δρόμο που ανηφορίζει. Σε λίγα μέτρα ο δρόμος περνά αυλάκι νερού και στη δεξιά του πλευρά διατηρείται λίγο καλντερίμι. Κατόπιν σε διασταύρωση τριών χωματόδρομων παίρνουμε τον μεσαίο που ανηφορίζει. Από πάνω μας αριστερά είναι η πλατεία Χατζίνη, ένα μπαλκόνι με υπέροχη θέα στον ορίζοντα.
Πλατεία Χατζίνη

       Από εδώ βαδίζουμε πλέον σε καλντερίμι και συναντούμε τα πρώτα σπίτια του Αγίου Λαυρεντίου. Ακολουθώντας ευθεία ομαλά το καλντερίμι, φθάνουμε μετά από λίγο στην επάνω πλευρά της πλατείας.
Πλατεία Αγίου Λαυρεντίου