Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Άγιος Βλάσιος - Άγιος Λαυρέντιος (κυκλική)

Άγιος Βλάσιος
Απόσταση: 9,9 χλμ.
Διάρκεια: 3,5-4 ώρες με στάσεις (καθαρός χρόνος πορείας 3 ώρες)
Υψόμετρο: από 315 μ. (Άγιος Βλάσιος) σε 635 μ. (μονή Αγ. Λαυρεντίου)
Συνολική ανάβαση/κατάβαση: 435 μ.
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, μερικές πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (ξωκλήσι Αι Γιάννη)
Κατεβάστε ίχνος GPS:   από το Wikiloc   από το Everytrail

     Ανάμεσα στον Άγιο Βλάσιο και Άγιο Λαυρέντιο βρίσκεται η μεγάλη και κατάφυτη ρεματιά της Κουφάλας. Υπάρχουν δύο διαδρομές με καλντερίμι-μονοπάτι που συνδέουν τα δύο χωριά διασχίζοντας τη ρεματιά, η χαμηλότερη που περνά από το ξωκλήσι της Αγίας Ειρήνης και η ψηλότερη που περνά από τον Αι Γιάννη. Εδώ συνδυάζουμε τις δύο διαδρομές  σε μια κυκλική πορεία με επιστροφή. Φυσικά, μπορεί κανείς να περπατήσει μόνο στη μια κατεύθυνση, οπότε θα χρειαστεί το μισό περίπου χρόνο (2 ώρες με στάσεις). Υπάρχει συγκοινωνία με λεωφορείο και στα δύο χωριά (τα δρομολόγια στο www.ktelvolou.gr).
       Ξεκινούμε από την εκκλησία του Αγίου Βλασίου (η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καραμπάσι) και κατεβαίνουμε στη διπλανή κάτω πλατεία. Από κεί παίρνουμε το ανηφορικό καλντερίμι με βόρεια κατεύθυνση και στη διασταύρωση πάμε αριστερά. Το καλντερίμι σύντομα γίνεται τσιμεντόδρομος και περνούμε από βρύση με χρονολογία 2003. Εδώ υπάρχει διασταύρωση με ανηφορικό τσιμεντόδρομο δεξιά, όπου έρχεται η άλλη (υψηλότερη) διαδρομή από τον Αι Γιάννη.
Κοιτάζοντας προς τον  Παγασητικό
          Εμείς προχωρούμε ευθεία στο δρόμο μας προς βορράν και φθάνουμε στο νεκροταφείο. Από κει συνεχίζουμε στο φαρδύ τσιμεντόδρομο που ανηφορίζει λίγο ακόμα και μετά έχουμε διχάλα, όπου πάμε αριστερά (υπάρχει πινακίδα προς Αγία Ειρήνη). Πιο πέρα έχουμε νέα διχάλα με πινακίδα, όπου πάλι πάμε αριστερά. Ο δρόμος τερματίζει στο εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης, δίπλα στο ρέμα. Από πάνω υπάρχει παλιά ντριστέλα.
Αγία Ειρήνη
              Περνούμε το ρέμα της Κουφάλας από τσιμεντένιο γεφύρι και βαδίζουμε πλέον σε μονοπάτι με τμήματα καλντεριμιού, ανηφορίζοντας ομαλά στην πλαγιά. Βγαίνουμε σε χωματόδρομο και βαδίζουμε ευθεία μέχρι που φθάνουμε στην άσφαλτο. Λίγα μέτρα πιο πάνω στην άσφαλτο, εκεί που κάνει απότομη στροφή αριστερά, βρίσκουμε στο εξωτερικό της στροφής ένα έντονα ανηφορικό μονοπάτι, που μας φέρνει στο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία.
Το μονοπάτι την άνοιξη

          Από εδώ υπήρχε καλντερίμι προς το χωριό, το οποίο όμως προς το παρόν παραμένει κλεισμένο. Έτσι, βαδίζοντας σε χωματόδρομο (στη διασταύρωση παρακάτω πάμε δεξιά), βγαίνουμε πάλι στην άσφαλτο. Εδώ, αν θέλουμε να γυρίσουμε αμέσως πίσω στον Άγιο Βλάσιο χωρίς να μπούμε στον Άγιο Λαυρέντιο, μπορούμε να κάνουμε δεξιά και από τη φουρκέτα της ασφάλτου πιο πάνω να μπούμε κατευθείαν στο μονοπάτι της επιστροφής κόβοντας δρόμο.
        Για να πάμε όμως στον Άγιο Λαυρέντιο, θα κάνουμε αριστερά στην άσφαλτο και θα την ακολουθήσουμε μέχρι το τέρμα στη στροφή των λεωφορείων. Από εκεί θα βαδίσουμε στο ανηφορικό καλντερίμι που θα μας φέρει στην πλατεία του χωριού.
Πλατεία Αγίου Λαυρεντίου
         Αμέσως μόλις αρχίζουμε να κατηφορίζουμε από την πλατεία του Αγίου Λαυρεντίου προς τα πίσω, έχουμε αριστερά μνημειακή μαρμάρινη βρύση και δίπλα της ανηφορίζει καλντερίμι, το οποίο ακολουθούμε. Παραπάνω φθάνουμε σε άλλη βρύση χωρίς νερό, όπου φεύγει αριστερά τσιμεντόδρομος (προσοχή). Εμείς όμως συνεχίζουμε στο ανηφορικό καλντερίμι από δεξιά, που αμέσως μας φέρνει στο μοναστήρι του Αγίου Λαυρεντίου, το οποίο έδωσε και το όνομά του στο χωριό. Είναι από τα παλαιότερα του Πηλίου, καθώς το καθολικό του χτίστηκε το 1378 από τον αγιορείτη μοναχό Όσιο Λαυρέντιο, πάνω σε θεμέλια ακόμη παλαιότερου κτίσματος (ίσως των αρχών του 11ου αιώνος) βενεδικτίνων μοναχών από το Αμάλφι της Ιταλίας. Σήμερα είναι γυναικείο με τρεις μοναχές και γιορτάζει στις 10 Μαΐου.
Μονή Αγίου Λαυρεντίου

         Στην επάνω πλευρά της μονής περνά ασφαλτόδρομος και βαδίζουμε σ` αυτόν κατηφορίζοντας. Παρακάτω, ο δρόμος κάνει φουρκέτα δεξιά. Στο σημείο αυτό πάνω στη στροφή βρίσκουμε το μονοπάτι, που κατηφορίζει ευθεία μέσα στη μεγάλη ρεματιά της Κουφάλας. Στην πορεία μας συναντούμε τμήματα καλντεριμιού, που ολοένα πυκνώνουν. Περνούμε το ρέμα από πέτρα σε πέτρα και φθάνουμε στο ξωκλήσι του Αι Γιάννη, δίπλα σε πηγή, το νερό της οποίας διοχετεύεται σε τσιμενταύλακα. Το μέρος αυτό προσφέρεται ιδιαίτερα για αναψυχή και είναι διαμορφωμένο κατάλληλα με πάγκους και υπαίθρια ψησταριά.
Ο Αι Γιάννης στην Κουφάλα


        Μετά τον Αι Γιάννη, βαδίζουμε δίπλα στο αυλάκι του νερού σε μονοπάτι. Εκεί που αρχίζει αγροτικός δρόμος, δεν τον ακολουθούμε (προσοχή) αλλά πάμε δεξιά από το δρόμο σε μονοπάτι που ακολουθεί τον τσιμενταύλακα. Πιο κάτω, το μονοπάτι βγαίνει δίπλα σε πέτρινο καλύβι. Το καλύβι έχει στη βορινή του πλευρά σιδερένιο τροχό όπως οι νερόμυλοι.
Το καλύβι-νερόμυλος 

        Eδώ βαδίζουμε για πενήντα μέτρα στον αγροτικό δρόμο και μετά (προσοχή αριστερά στα σημάδια) βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού, πάλι δίπλα στον τσιμενταύλακα. Παρακάτω βαδίζουμε σε καλντερίμι κατηφορίζοντας έντονα και ξαναβγαίνουμε στο δρόμο. Πάλι μετά από εκατό μέτρα, παρατηρώντας τα κόκκινα σημάδια επάνω αριστερά (προσοχή) ξαναβρίσκουμε το μονοπάτι-καλντερίμι.
Το μονοπάτι δίπλα στον τσιμενταύλακα
          Ξαναβγαίνουμε στο δρόμο, που καλύπτεται πια από τσιμέντο, περνά δίπλα από ένα εξοχικό σπίτι και τελικά βγαίνει στην άσφαλτο πάνω από τον Άγιο Βλάσιο, πάνω σε φουρκέτα. Κατηφορίζουμε για διακόσια μέτρα στην άσφαλτο και, προσέχοντας τα κόκκινα σημάδια στα δεξιά, βρίσκουμε μονοπάτι που κατηφορίζει και γίνεται καλντερίμι μπαίνοντας στο χωριό.
Θέα από τον Άγιο Βλάσιο
                                                                                                                             Παρακάτω το καλντερίμι καλύπτεται με τσιμέντο και φθάνουμε στη διασταύρωση με τη βρύση που προανέφερα. Εδώ πάμε αριστερά και σύντομα επιστρέφουμε στην πλατεία του Αγίου Βλασίου.